مسافران (فیلم ۱۳۷۰)

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مسافران فیلمی ایرانی به کارگردانی بهرام بیضایی و هشتمین فیلم بلند سینمایی اوست که سال ۱۳۶۹ (اواخر سال) و ۱۳۷۰ ساخته شد؛ و سالِ سپسین، کتابِ فیلمنامه‌اش که نوشتهٔ فیلم‌ساز است چاپ شد. بیضایی تا ۱۰ سال پس از مسافران فیلم بلند نساخت.

گفتگوها[ویرایش]

حکمت: این تنها شرکتی است که همه ما در آن سهم مساوی داریم. نه زبان خوش، نه حق و حساب! هر امید سودی در این شرکت مثل سفته ایست بی محل: در معامله مرگ، ما همیشه زیانکاریم.

رهی: بی جهت خودتو آزار می دی. چرا خیال می‌کنی ما باعث مرگ اونا شدیم؟
ماهرخ: اونا برای ما می اومدن.
رهی: به خواست خودشون.
ماهرخ: به خاطر ما!

دربارهٔ فیلم[ویرایش]

  • . . . من دستم را می‌شکنم و اجازه نمی‌دهم مرا سانسورچی خودم کنید. . . .
  • . . . «مسافران» بر میراث عمیق و بزرگ اندیشهٔ ایرانی و روح جمعی او در تمام دوران‌ها شکل گرفته و شعری‌ست که حکیمی آگاه و پراحساس آن را برای ملتش سروده تا از تلخی هجران و افسردگی به در آید.

منابع[ویرایش]

  1. افسانه، شمارهٔ ۴، صفحهٔ ۱۲۶
  2. نورائی، جهانبخش. «پیرامون شرّ واجب و برخی از مزایای آن: نگاهی به فیلم «مسافران» بهرام بیضائی از دیدگاه اندیشهٔ زروانی». بخارا، ش. ۱۴۳ (خرداد و تیر ۱۴۰۰): ۱۹۶. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ