روباه

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو
Foxface.jpg

روباه، جانوری است وحشی و گوشت‌خوار و پستاندار از خانواده سگ که حیله‌گری را بدان نسبت می‌دهند.

گفتاورد[ویرایش]

  • «روباه به درِ خانه ِ خویش چندان قوت دارد که شیر به در خانه کسان ندارد.»

ضرب‌المثل[ویرایش]

  • «از روباه پرسیدند شاهدت کیست؟ گفت دُمم!»
  • «دُم روباه گواه روباه است!»
  • «روباه به سوراخ نمی‌رفت جاروب به دمش بست.»
  • «روباه تا ته چاه است کرباس خیر می‌کند.»

روباه درشعر فارسی[ویرایش]

  • «به نامت ار بنگارند روبهی بر خاک// چو صید خواهی از او شیر گیرد آن روباه»
  • «چوریزد شیر را دندان وناخن// خورد ازروبهان لنگ سیلی»
  • «در این بود درویش شوریده رنگ// که شیری برآمد شغالی به چنگ// شغال نگون بخت را شیر خورد// بماند آنچه روباه از آن سیر خورد»
  • «ز آب آن میوه که روباه خورد// آب کون سگ دیوانه مخور»
  • «ز پویندگان هرکه مویش نکوست// بکشت و ز ایشان برآهیخت پوست// چو سنجاب و قاقم چو روباه گرم// چهارم سمور است کش موی نرم»
  • «کنون دشت روباه بینم همی// سر از رزم کوتاه بینم همی»
  • «گرسنه روباه شد تا آن تبیر// چشم زی او بر بمانده خیرخیر»
  • «گرسنه روباه شد تا آن درخت// هرگهی بانگی بجستی تند و سخت»
  • «مردی از شاه و خدعه از بدخواه// حمله از شیر و حیله از روباه»

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
روباه
دارد.