میلان کوندرا

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو
مجسمه کوندرا

میلان کوندرا (زاده ۱ آوریل، ۱۹۲۹) نویسندهٔ چک - فرانسه.

دارای منبع[ویرایش]

  • «من یک خداناباور بار آمدم، و از این امر خرسند نیز بودم، تا آن روزی که در سیاه‌ترین سال‌های کمونیستم، دیدم که مسیحیان آزار می‌بینند. در یک لحظه، الحادِ تحریک‌آمیز و تعصب‌آلودِ نوجوانی‌ام همچون حماقتی کودکانه، ناپدید شد. دوستانِ مؤمن‌ام را درک کردم، و در تأثیر همبستگی و احساس، گاه همراه آنان به عشای ربانی می‌رفتم. امّا هرگز متقاعد نشدم که خدا به مفهومِ وجودی که تقدیر ما را رقم می‌زند در کار هست. در هرصورت، دربارة او چه می‌توانستم بدانم؟ آیا دوستانِ مؤمن‌ام یقین داشتند که یقین دارند؟ با این احساس غریب و شادی‌آمیز در کلیسا نشسته بودم که بی‌ایمانیِ من و ایمانِ آنان، به‌وجهی شگفت به‌هم نزدیک‌اند.»
    • ، وصایای تحریف‌شده، فصل اول، تقدّس‌زدایی.

شوخی (۱۹۶۴)[ویرایش]

  • «خوش‌بینی، افیون توده‌هاست.»
  • «گاهی سرنوشت انسان‌ها قبل از مرگشان به پایان می‌رسد.»

بدون منبع[ویرایش]

  • «تشبیهات خطرناک هستند. و عشق با یک تشبیه آغاز می‌شود. به عبارت دیگر، عشق زمانی آغاز می‌شود که زن نخستین کلمه‌ را به حافظه‌ی شاعرانه‌ی ما وارد می‌کند.»
  • «اشتیاق برای رفتن به بهشت، تمایل انسان‌ها برای انسان نبودن است.»


پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ