عادل‌ها

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عادل‌ها (به فرانسوی: Les Justes) عنوان نمایشنامه‌ای نوشتهٔ آلبر کامو نویسندهٔ معروف فرانسوی‌تبار است. وی این نمایشنامه را در سال ۱۹۴۹ منتشر ساخت.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «افشای بی عدالتی کافی نیست. برای از بین بردن آن باید جان نثار کرد.»[۱]
  • «یگانه کفارهٔ من این است که خود را در همان حد که هستم بپذیرم.»
  • «در نفرت سعادتی نیست.»
  • «عشق یعنی همین. یعنی همه چیز را باید ارزانی کرد. همه چیز را باید فدا کرد، بی طمع پاداشی.»
  • «با مرگ یک انسان خیلی چیزها می‌میرند.»
  • «چیزی پست‌تر از جانی بودن وجود دارد و آن ناگزیر ساختن کسی به جنایت است که برای این کار ساخته نشده‌است.»
  • «مردن برای رهایی از تضادهای خود از زیستن با این تضادها بسی آسان‌تر است.»
  • «یانک: من به انقلاب پیوسته‌ام، چون زندگی را دوست دارم.»
  • «استپان: من زندگی را دوست ندارم، عدالت را دوست دارم. چون عدالت بهتر از زندگی است.»
  • «ما محکوم هستیم از خودمان بزرگ‌تر باشیم.»

«قبلاً هم به شما گفته‌ام؛ که دیگر با زندگی سر و کار ندارم. من با مرگ قرار دارم.»

  • « «یانگ» دیگر یک جنایتکار نیست. صدایی وحشتناک. صدایی وحشتناک لازم بود تا او را به شادی دوران کودکی اش بازگرداند و خنده اش را یادتان هست؟ گاهی بی‌دلیل می‌خندید. چه قدر جوان بود! حالا هم باید بخندد، باید با صورت نهفته در خاک بخندد.»[۲]
  • «گریه نکنید. نه، نه، گریه نکنید. خوب می‌دانید که امروز، روز تزکیه نفس و اثبات آنچه در راهش مبارزه می‌کنیم، فرا رسیده. در این ساعت چیزی ظهور می‌کند که شهادتی است از سوی ما برای بقیه سر به طغیان‌ها برداشته‌ها.»
  • «این، عشق است، دار و ندارت را بده، همه چیز را بدون توقع بازگشت، قربانی کن.»

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
عادل‌ها
دارد.
  1. آلبر کامو، راستان، ترجمهٔ سپیده نوروزی، انتشارات نیلوفر.
  2. آلبر کامو، دادگسترها، ترجمهٔ پرویز شهدی ، انتشارات مجید (به سخن)، ۱۳۹۶.