ادبیات

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

ادبیات

Liji.jpg

گفتاوردها[ویرایش]

  • «آموختن ادبیّات به تنهایی نمی‌تواند ارزش‌های اخلاقی شخصی را حتّی یک سانتی‌متر هم بالاتر ببرد. ساختنِ شخصیّت با پرورش ادبی ارتباطی ندارد و از آن جداست.»
    • مهاتما گاندی «همهٔ مردم برادرند»، ترجمه:محمود تفضلی، چاپ کمیسون ملّی یونسکو در ایران، ۱۳۴۸، نشر امیرکبیر، ص ۳۰۱
  • «انسان اگر مطالعه نمی‌کرد مطمئنم که ذهنینش نمی‌توانست بیش از ذهنیت یک کودک رشد پیدا کند. ادبیات برای تکامل انسان‌ها ضروری است و باید برای تهذیب درونی و پروش ذوق آن‌ها گام بردارد. ما چنان به وجود ادبیات خو گرفته‌ایم که اغلب آن را فراموش می‌کنیم. تصور کنید، اگر خود شما [مصاحبه‌گر] حتی یک جلد کتاب هم نخوانده بودید، اکنون چه بودید؟»
  • «ادبیات باید با از خودگذشتگی کامل صلیب خود را بر دوش کِشد و چنان در بغرنجی‌های زندگی نفوذ کند که انسان نه تنها بتواند بهترین و والاترین ارزش‌های خود و دیگران و جامعه را شناخته و ستایش کند، بلکه در برابر آن‌ها احساس مسئولیت کند و برای آن‌ها بجنگد.»
  • «ادبیات هنری است که هستی‌مایه‌اش –ماتریالش- سخن است.»
  • «ادبیات از از رحم و شکیبایی و زحمت و رنج و غم زاده می‌شود.
  • «ما نباید مضمون فناپذیر ادبیات را که انسان است از آن طرد کنیم، زیرا تنها بر اساس شیوهٔ بررسی انسان است که می‌توان نبوغ هنرمند را سنجید.»
  • «موسیقی و ادبیات و شعر، می‌توانند فراتر از آنچه تصویر نشان می‌دهد، قدم بگذارند.»

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ده گفتگو. ترجمهٔ احمد پوری. نشر چشمه، ۱۳۸۹. ۱۴۳. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۳۶۲۰۰۸۸۲. 
  2. حکایتِ دولت بی‌خونِ دل. روزنامهٔ شرق (در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۶).
  3. وظیفهٔ ادبیات. ترجمهٔ ابوالحسن نجفی. کتاب زمان، ۱۹۷۷. ۲۰. 
  4. ریتم خودم را پیدا کرده‌ام. روزنامهٔ شرق (در تاریخ ۲۴ خرداد ۱۳۹۶).