نیایش

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نیایش یا دعاکردن.

حدیث[ویرایش]

  • شما را سفارش می‌کنم به دعا کردن، زیرا با هیچ چیز به مانند دعا به خدا نزدیک نمی‌شوید و دعا کردن برای هیچ امر کوچکی را، به خاطر کوچک بودنش رها نکنید، زیرا حاجتهای کوچک نیز به دست همان کسی است که حاجتهای بزرگ به دست اوست.
  • کسی که در دلش هوایی جز خشنودی خدا خطور نکند، من ضمانت می‌کنم که خداوند دعایش را مستجاب کند.
  • هر کس دوست دارد خداوند هنگام سختی‌ها و گرفتاری‌ها دعای او را اجابت کند، در هنگام آسایش، دعا بسیار کند.
    • محمد بن عبدالله ،(نهج الفصاحه، ح ۳۰۲۳)
  • هیچ دعایی زودتر از دعایی که انسان در غیاب کسی می‌کند، مستجاب نمی‌شود.
    • حصرت محمد بن عبدالله (بحارالأنوار، ج۹۳، ص۳۵۹، ح۱۷)
  • دعا کردن را در هنگام رقّت قلب غنیمت شمرید، که رقت قلب، رحمت است.
    • حضرت محمد بن عبدالله (بحارالأنوار، ج۹۳، ص۳۴۷، ح۱۴)
  • هر کس بخواهد دعایش مستجاب شود، باید کسب خود را حلال کند و حق مردم را بپردازد. دعای هیچ بنده‌ای که مال حرام در شکمش باشد یا حق کسی بر گردنش باشد، به درگاه خدا بالا نمی‌رود.
  • هر آینه بنده دعا می‌کند و خداوند عزوجل به دو فرشته می‌فرماید: من دعای او را مستجاب کردم اما حاجتش را نگهدارید، زیرا دوست دارم صدای او را بشنوم و همانا بنده دعا می‌کند و خداوند تبارک و تعالی می‌فرماید: زود خواسته اش را برآورید که من خوش ندارم صدای او را بشنوم.
  • هر کس در هیچ کاری به مردم امید نبندد و همه کارهای خود را به خدای عزوجل واگذارد، خداوند هر خواسته‌ای که او داشته باشد اجابت کند.
  • دعای شخص روزه دار هنگام افطار مستجاب می‌شود.
  • دعایی که با بسم اللّه الرحمن الرحیم شروع شود، رد نمی‌شود.
    • حضرت محمد بن عبدالله (الدعوات، ص ۵۲)
  • خدا را بخوانید و به اجابت دعای خود یقین داشته باشید و بدانید که خداوند دعا را از قلب غافل بیخبر نمی‌پذیرد.
    • حضرت محمد بن عبدالله (کنز العمال، ج۲، ص۷۲)
  • عاجزترین مردم کسی است که نتواند دعا کند.