مارسل پانیول

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مارسل پانیول ۱۹۳۱

مارسل پانیول (۲۸ فوریه ۱۸۹۵–۱۸ آوریل ۱۹۷۴) نویسنده، نمایش‌نامه نویس و فیلم‌ساز قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است. او در سال ۱۹۴۶ نخستین فیلم‌سازی بود که به عضویت آکادمی فرانسه درآمد.

دارای منبع[ویرایش]

  • ژان دوفلورت و دختر چشمه
  • «سبک مغزانی که بخت به آن‌ها لبخند بزند، بزودی خدا را هم به خدائی نمی‌شناسند و تحمل غرورشان دشوار می‌شود.» صفحهٔ ۴۸
  • «مأمور گمرک شغلی بود شریف و پرافتخار. زیرا یک مأمور گمرک لباس اونیفورم می‌پوشد و حق دارد همه جای همه کس را وارسی کند و حتی ملاحظهٔ جناب کشیش را نکند. از این گذشته هیچ چیز مانع خواب او نمی‌شود. نه خشکسالی نه یخبندان نه تگرگ عاقبت هم بازنشسته می‌شود و دست به سیاه و سفید نمی‌زند.» صفحهٔ ۵۸
  • «طومار اختلاف‌ها که همیشه ریشه‌هائی واقعی ولی به مبالغه آمیخته داشتند و سینه به سینه نقل می‌شدند و ضمن این انتقال زهرآلودتر می‌شدند بسیار دراز بود.» صفحهٔ ۶۹

گفتاورد[ویرایش]

  • «دلیل اینکه مردم به سختی خوشحال می شوند این است که آنها همیشه گذشته را بهتر از آنچه که بود ، حال را بدتر از آن چه که هست و مشکلات آینده را بزرگتر از آنچه که ممکن است باشد، می‌بینند.» - ( Love of my life )

منابع[ویرایش]

  • مارسل پانیول. ژان دوفلورت و دختر چشمه. ترجمهٔ سروش حبیبی. چاپ چهارم، تهران: نشر چشمه، ۱۳۹۰، ISBN 978-964-362-042-4. ‏

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ