پروانه اعتمادی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

پروانه اعتمادی (۲۵ فوریه ۱۹۴۸، تهران) نقاش و هنرمند ایرانی است.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «هنرمند اساساً فردی است انقلابی. انقلاب در ذات اوست. انقلاب علیه ساختارهای قدیمی و تعدیل آنها به امید ساختن مجدد. برخی هنرها تاریخ مصرف دارند و با گذشت زمان و تغییر محیط و شرایط، ذره‌ذره کهنه و دفع می‌شوند.»
  • «یک آدم خلاق با توجه به نسبت موضوع قابل جست‌وجویش پویایی وسواس‌گونه پیدا می‌کند که تا به هدف نرسد، رهایش نمی‌کند.»
  • «همیشه به شاگردانم می‌گفتم این شمایید که یادمی‌گیرید، من چیزی به شما یاد نمی‌دهم.»
  • «آدم تا دریافت‌کننده برای مطلبی نداشته باشد، خودبه‌خود یادنمی‌گیرد. آدم خودش از توانایی‌های خودش یادمی‌گیرد. معلم گاهی چیزی را یادش می‌اندازد و باقی را ذهن خودت جمع‌وجور می‌کند.»
  • «جهان در حال تغییر است و هنر هم به همراهش.»
  • «به‌قول هندی‌ها، دوران رستاخیز کالی است؛ الهه تخریب و خلاقیت. بدون‌شک، از دل این‌همه خرابی و ویرانی حتماً رنسانس بیرون خواهد آمد که توشه‌ای از اکتشاف و اختراع و خلاقیت را به دوش می‌کشد.»
    • در مصاحبه با شرق؛ چاپ ۲۸ فروردین ۱۳۹۶/ ۱۷ آوریل ۲۰۱۷[۱]

منابع[ویرایش]

  1. تا خراب نکنی نمی‌توانی بسازی. روزنامهٔ شرق (در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۹۶).