میر رضی آرتیمانی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میر رضی‌الدین محمد آرتیمانی (۱۵۷۰، آرتیمان - ۱۶۲۷، تویسرکان) صوفی و شاعر ایرانی بود.[۱]

Mir Razi mausoleum Tuysercan Iran.jpg

گفتاوردها[ویرایش]

در عشق اگر جان بدهی جان آنست      ای بی سر و سامان، سرو سامان آنست
گر در ره او دل تو دردی دارد      آن درد نگهدار که درمان آنست[۱]
* * *
گر بویی از آن زلف معنبر یابی      مشکل که دگر پای خود از سریابی
از خجلت دانایی خود آب شوی      گر لذت نادانی ما دریابی[۱]
* * *
از دوری راه تا به کی آه کنی      از رهرو و رهزن طلب راه کنی
یارب چه شود که بر سر هستی خود      یک گام نهی و قصهّ کوتاه کنی[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ هدایت، رضاقلی‌خان. «رضی آرتیمانی قُدِّسَ سِرُّه». نصرت‌الله فروهر. در ریاض العارفین. به کوشش سید رضی واحدی و سهراب زارع. تهران: انتشارات امیرکبیر، سال ۲۰۰۹م. ص ۹۳. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۰۰-۱۲۳۳-۸.