مهدیه الهی قمشه‌ای

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مهدیه الهی قمشه‌ای با تخلُّص شعری آتش (۱۹۳۷، تهران - ۹ ژوئیه ۲۰۱۶، تهران) مفسر و پژوهشگر قرآنی و ادبیات عرفانی، استاد دانشگاه، شاعر و مؤلف ایرانی؛ دختر مهدی الهی قمشه‌ای بود.[۱]

Mahdiye-elahi-ghomshei.jpg

ادب و عرفان[ویرایش]

  • مثنوی مولانا تجلی قرآن است و ما تمام ظرایف دلبری شاعران را در کلام قرآن می‌بینیم.
  • «حافظ» عصارهٔ اندیشه مولاناست و وقتی که مولانا را بشناسیم، می‌توانیم حافظ را هم بشناسیم. شعر حافظ زبان گویای جامعه ایرانی است و دیوان حافظ مجموعه‌ای از شعر خوب فارسی است. حافظ کُد ادب فارسی است.
  • اصلاً زیربنای ادبیات ما قرآن است و تا با قرآن آشنایی نداشته باشیم، ادبیات را نمی‌فهمیم. آن قدر در قرآن زیبایی و طراوت و جمال به کار رفته که تا وقتی آنها را نخوانده‌ای و درک نکرده‌ای، نمی‌توانی از ادبیات و شعر حرف بزنی. مولانا و حافظ نیز ارتباط نزدیکی با قرآن داشته‌اند و همان‌طور که همه می‌دانند حافظ از آن رو حافظ شد که قرآن را حفظ بود؛ و من نیز هر چه کردم، همه از دولت قرآن کردم.[۲]

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ