مهدی الهی قمشه‌ای

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مهدی الهی قمشه‌ای با لقب محیی‌الدین (۱۹۰۱، قمشه - ۱۵ مه ۱۹۷۳، تهران) فقیه شیعه، الهی‌دان، فیلسوف، استاد زبان عربی و فلسفه، مؤلف، مترجم و شاعر ایرانی بود.[۱]

Mahdi Elahi Qomshehei.jpg

گفتاوردها[ویرایش]

اسرار قضا
هیچ‌کس پرده ز اسرار قضا نگشاید      آری این عقده به جز لطف خدا نگشاید
گر صبا باد دو صد چین کند از زلف بتان      یک خم از طرّهٔ آن زلف دوتا نگشاید
راه صد سال به جایی نبرد مشتاقی      که بر او دلبر ما چشم رضا نگشاید
عقده‌ها از غم هجران تو در دل ما راست      که به جز زلف گره بند شما نگشاید
درگه دولت و اقبال رقیبان بستند      آه اگر آن بت با مهر و وفا نگشاید
همّت از مردم کوته‌نظر سفله مخواه      قفل گنجینهٔ شه دست گدا نگشاید
سخن مدّعیان نغز و لطیف است ولی      غیر شعر تو الهی دل ما نگشاید[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. اول. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۳۳۴. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.