محمدصادق فراهانی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

محمدصادق حسینی فراهانی با تخلُّص امیری، لقب‌گرفته به ادیب الممالک از سوی ناصرالدین قاجار (۳ اوت ۱۸۶۰، گازران، فراهان - ۲۱ فوریه ۱۹۱۷، تهران) روزنامه‌نگار، شاعر و ادیب قاجاری ایرانی بود.[۱]

گفتاوردها[ویرایش]

ناله‌های تلخ
بیچاره آدمی که گرفتار عقل شد      خوش آن کسی که خر آمد الاغ رفت
ای باغبان منال ز رنج دی و خزان      بنشین به جای فاتحه برخوان که باغ رفت
ای پاسبان بخسب که در غارت سرای      دزد دغل به خانهٔ تو با چراغ رفت
ای دهخدا عراق و ری و طوس هم نماند      چون بانه رفت و سقّز و ساوجبلاغ رفا
یاران حذر کنید که در بوستان عدل      امروز جوقه جوقه بوم و زاغ رفت
رباعی
ما دستخوش ستمگرانیم هنوز      وز بادهٔ عُجب سرگرانیم هنوز
کسی دست توان به کار خود زد که ز جهل      بازیچهٔ دست دیگرانیم هنوز

منابع[ویرایش]

  1. برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. اول. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۳۷۶. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.