غلامعلی رعدی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

غلامعلی آذرخشی با تخلُّص رعدی (اکتبر ۱۹۰۹، تبریز - ۸ اوت ۱۹۹۹، تهران) دکترای ادبیات فارسی، نماینده و رئیس هیأت یونسکو در ایران، مؤلف و شاعر ایرانی بود. [۱]

گفتاوردها[ویرایش]

خلوت عشق
یار باز آمد و غم رفت و دل آرام گرفت      بخت خندید و لبم از لب او کام گرفت
آن سیه‌پوش چو از پرده ی شب رخ بنمود      جان من روشنی از تیرگی شام گرفت
تا نهانخانه ی شب خلوت عشّاق شود      مه ره خیمه‌گه ابر سیه‌فام گرفت
آسمان گفت که با تابش خورشید صفا      شمع انجم نتوان بر لب این بام گرفت
شُکر لِلَّه که پس از کشمکش وهم و یقین      لطف او دادِ من از فتنه ی اوهام گرفت
غم بیداد خزان دور شد از گلشن جان      دست تا دامن آن سرو گل‌اندام گرفت
خواستم راز درون فاش کنم یار نخواست      نگهی کرد و سخن شیوه ی ایهام گرفت
گفت دو از لب و کامم و کام تو چه کرد؟      گفتمش بوسه ی تلخی ز لب جام گرفت
گفت در آتش هجران تن و جانت که گداخت      گفتم آن شعله ی عشقی که مرا جام گرفت
گفت در محنت ایّام دلت گشت صبور؟      گفتم این پند هم از گردش ایّام گرفت
گفت رعدی رفم رمز فصاحت ز که یافت؟      گفتم از حافظ اسرار سخن وام گرفت[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. سوم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۱۵۵۷. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.