شیون فومنی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شیون فومنی، میراحمد سید فخری‌نژاد، شاعر محبوب خطهٔ گیلان. زادروز: (۱۳۲۵ - ۱۳۷۷ خورشیدی). آرمگاه شیون فومنی در بقعه میرزاکوچک‌خان جنگلی قرار دارد.


دارای منبع[ویرایش]

کوچه باغ حرف- رباعیات[ویرایش]

  • «ای شب، نکشد ستاره‌ای ناز ترا// شبگیر مگر بخواند آواز ترا// صبحی‌ست دهان‌دریده، پی‌گوش سکوت// امید، که برملا کند راز ترا»
  • «پولاد کن از مقاومت بازو را// بشکن کمر زمانه بدخو را// مشت شب کوچه از تهی سرشار است// بیدار شو، از ستاره پر کن او را»
  • «تا از ستمی درنکشی گردن را// بستند به گردن تو گاوآهن را// کردند به نام زندگی تا دم مرگ// ارزانی تو نعمت خون‌خوردن را»
  • «از خستگی دل است آسودن ما// آن کاهش جان و این تن‌افزودن ما// ای مرگ بیا بهانه دیگر متراش// شد موی دماغ زندگی، بودن ما»
  • «شاعر نشدم که چاپلوسی بکنم// در شهر قصیده خاک‌بوسی بکنم// در سنت مردمان به دور از مردی است// مردم به عزا و من عروسی بکنم»
  • «با گرمی خون خویشتن، آزادی// خوش می‌وزی‌ام به پیرهن، آزادی// در دیده ما شکفته‌ای چون گل اشک// آه... ای غم ملی وطن، آزادی»
Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ