سوزنی سمرقندی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوزنی سمرقندی، شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمدبن علی سمرقندی. او با سنایی، انوری، امیرمعزی و ادیب صابر معاصر بوده و با بعضی از آنان مهاجات داشته و آنان را به تیغ زبان خود آزرده است. وی در سال (۵۶۷ یا ۵۶۹ هجری قمری) درگذشت.

بدون منبع[ویرایش]

  • «از بار هجو من خر خمخانه گشت لنگ// آن همچو شیر گنده‌دهان پیس چون پلنگ»
  • «خرمردم‌اند هر سه نه مردم نه خر تمام// وز هردو نام همچو شترمرغ بهره‌ور»
  • «رنگیم و با پلنگ اجل کارزار ماست// آخر چه کارزار کند با پلنگ رنگ// کبر پلنگ در سر ما و عجب مدار// کز کبر پایمال شود پیکر پلنگ»
  • «شاعری خرسری و در سرت از شعر هوس// همچو اندر سرخر مر هوس کاه و شعیر»
  • «در دشت و کوه و بیشه به همشیرگی چرند// شیر و پلنگ و سرحان گور و گوزن و رنگ»
  • «یک سر و ده شاخ چون گوزن برآرد// هرچه در این شهر شهره باشد و عیار»

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ