داریوش اسدزاده

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

داریوش اسدزاده (۲۳ نوامبر ۱۹۲۳ – ۲۵ اوت ۲۰۱۹) (۱ آذر ۱۳۰۲ – ۳ شهریور ۱۳۹۸) بازیگر ایرانی بود. زادهٔ کرمانشاه و بزرگ‌شدهٔ تهران، از هنرستان هنرپیشگی تهران و دانشکدهٔ بازرگانی و دارایی دانش‌آموخته شد و سال‌ها در خدمت وزارت دارایی بود. از سال ۱۹۴۱م/ ۱۳۲۰ش به بازیگری در تنائر و از ۱۹۵۴م/ ۱۳۳۳ش به سینما درآمد. نمایش‌های بسیاری بازی کرد و در فیلم‌های بسیاری تا سال ۲۰۱۸م/ ۱۳۹۷ش نقش آفرید، همچنین در مجموعه‌های تلویزیونی ظاهر شد.[۱] به نویسندگی نیز روی آورد و کتاب‌هایی دربارهٔ تاریخ هنر تئائر در تهران و ایران نگاشت. به سن ۹۵ سالگی درگذشت و در بهشت زهرا دفن شد.

Dariush Asadzadeh, Closing Ceremony of the Fourth Jam-e Jam Festival (13961218000103636561590913429103 83227) (cropped).jpg

گفتاوردها[ویرایش]

  • وقتی عاشق [کاری] باشید هیچ وقت خسته نمی‌شوید. حتی اگر ۴۸ ساعت هم کار کنید.
    • ۲۱ مارس ۲۰۱۵/ ۱ فروردین ۱۳۹۴، گفتگو با «ایسنا»[۲]
  • وقتی عاشق هستید ممکن است از هزینهٔ ناهار و شام خود هم بزنید و برای آنچه که می‌خواهید پول پرداخت کنید.
    • ۱۲ مه ۲۰۱۵/ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۴، مصاحبه با «قدس»[۳]
  • مادرم بهترین حامی‌ام بود. مادر خیلی گرانبهاست.
  • خدابیامرزه پدرم رو. تقریباً با هر کاری که من می‌کردم مخالف بود ولی خب، آخرش هم من مطرب شدم.
  • خوشبختی و بدبختی هر کسی دست خودش است. آدم‌ها خودشان باعث خوشبختی و بدبختی‌شان می‌شوند.
    • ۲۹ نوامبر ۲۰۱۷/ ۸ آذر ۱۳۹۶، مصاحبه با «همشهری»[۴]
  • پایه و اساس هر چیزی در جامعه، خانواده است. این جمله را محکم می‌گویم و از شما هم می‌خواهم با تأکید بنویسید. چون خانواده نقش بی‌نظیری دارد و باید به آن توجه کنیم.
    • ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۹/ ۲۰ تیر ۱۳۹۸، گفتگو با «مشرق»[۵]

منابع[ویرایش]

  1. امید، جمال. فرهنگ سینمای ایران. تهران: نگاه، ۱۳۷۷ش-۱۹۹۸م. ۲۸. شابک ‎۹۶۴۶۱۷۴۸۹۲. 
  2. «نپرسید! نمی‌توانم چیزی بگویم». ایسنا، ۱ فروردین ۱۳۹۴. 
  3. «برای کتابخوان شدن باید عاشق شد/ کتابخانه‌ام از گوگل هم بهتر است». قدس، ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۴. 
  4. «نزدیک بود زیر ماشین رضا شاه بروم». همشهری، ۸ آذر ۱۳۹۶. 
  5. «داریوش اسدزاده:کاش بچه‌هایم را می‌دیدم!». مشرق، ۲۰ تیر ۱۳۹۸. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ