اشرفی سمرقندی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

معین‌الدین اشرفی/اشرف سمرقندی (؟، سمرقند - ۱۱۹۴م، سمرقند) شاعر فارسی‌سرای خوارزمی در سدهٔ ششم هجری بود.[۱]

گفتاوردها[ویرایش]

۱
یا رب سببی ساز که آن سرو روان را      آرد بر ما چرخ علی‌رغم جهان را
خواهم که فراوان بکشم بار جفایش      لیکن نتوانم که ز تن برده توان را
گر هیچ ندیدم به مراد دل خویشش      معذور بود زآنکه نبینند روان را
بگشاد مرا این دل خوش گشته چون دیدم      در خنده گشاده دو لب آن تنگ دهان را[۱]
۲
دل‌بستهٔ روزگار پر زرق شدن      یا شیفتهٔ بقای چون برق شدن
چون مردم اندک آشنا در گرداب      دستی زدن‌ست و عاقبت غرق شدن[۱]
۳
ای دیدهٔ شاهی به جمالت نگران      سر بر خط فرمان تو دارند سران
خوش باش که در دور جهان گذران      نازد به تو شاهی چو به شاهی دگران[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ هدایت، رضاقلی‌خان. «۱۷۲. اشرفی سمرقندی». در مجمع الفصحاء. ج. یکم. به کوشش مظاهر مصفا. تهران: انتشارات امیرکبیر، سال ۲۰۰۲م. ص ۳۶۹.