ابوتراب فرقتی
ظاهر
ابوتراببیگ بن علی اَنجَدانی با تخلص و شهرت فُرقَتی (؟ - ۱۷ اوت ۱۶۱۶) شاعر ایرانی و مقامدار دربار عباس صفوی یکم بود.
شعر
[ویرایش]| جهان را تیره دارد نالهٔ من | قمر ره گم کند در هالهٔ من | |
| شود دامانش از خون جگر تر | صبا گر بگذرد بر لالهٔ من |
| * * * |
| در ایام غمت بیغم تنی نیست | ز خون دیده خالی دامنی نیست | |
| ز شور بلبلانم گشت معلوم | که گل چیدن کم از خون کردنی نیست |
| * * * |
| روزی که ثبت را به شراب اندودند | زلف سیهت بمشک تاب اندودند | |
| چون کرد قضاخانهٔ حسن تو تمام | دیوار و درش بآفتاب اندودند |
| * * * |
| ما مجنونیم و چرخ ویرانهٔ ماست | مه پرتوی از چراغ کاشانهٔ ماست | |
| خورشید منیر روزن خانهٔ ماست | عالم صدف گوهر یکدانهٔ ماست[۱] |
منابع
[ویرایش]- ↑ ذبیحالله صفا. تاریخ ادبیات ایران. ج. چهارم. چاپ هفتم. تهران: انتشارات فردوس، ۱۳۸۹. ۳۵۱. شابک ۹۷۸۹۶۴۳۲۰۴۷۵۴.
