ابوالقاسم انجوی شیرازی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابوالقاسم انجوی شیرازی ‏ (۱۹۲۱، شیراز - ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۳، تهران) معروف به نجوا از پژوهشگران ادبی ایران است.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «در ایران برخلاف اروپا، تاریخ و مورخ وظیفهٔ خود را به خوبی انجام نداده‌اند. آنچه در کتب تاریخ ما به چشم می‌خورد حکایت عیاشی‌ها، خونریزی‌های مخوف، بخش‌های بی‌موقع و تصنعی یک‌عده گردن‌کلفت است. آنچه بر مردمان گذشته است یا حوادثی که ملت ما، به وجود آورندهٔ آن بوده است، اثری در کتب تاریخی ما نگذاشته. بدین سبب، اگر ضمن مطالعه، آدمی ذره‌بین به چشم گذارد و با دقت جستجو کند گاهی اثری خفیف از دردها و رنج‌های فراوان مردم دیده می‌شود. مثلاً در تاریخ بیهقی به مناسبت داستان مرگ «محمود» و سلطنت «مسعود» و رقابت وی با برادرش «محمد»، قطعه‌ای از سیدالشعرا «لبیی» نقل کرده است که در این مدت زندان و تبعید من پیوسته رطب‌السان بودم.»
    • تبعیدگاه خارک ۱۳۳۳[۱]

نوشتارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. سید ابوالقاسم انجوی شیرازی، تبعیدگاه خارک: یادداشت‌های انجوی شیرازی در زندان خارک، به کوشش میهن صداقت‌پیشه، تهران: انتشارات چاو، ۱۳۸۴، صص ۶۱–۶۲.