جمال الدین شاهپور بن محمد اشهری از شعرای قرن ششم. او از احفاد عمر خیام بوده است. آرامگاه وی در مقبرةالشعرای تبریز قرار دارد.
| عقیق را از لب آب در دهان آید |
|
خدنگ را زقدت تاب در میان آید |
| به بخل میل کند با همه گهر بخشی |
|
اگر لب تو به دست خدایگان آید |
| دریادلی که پیش گهر باد دست او |
|
هر دم ز خجلت آب شود همچو ابرکان |
| آن جا که لطف اوست عنان فنا سبک |
|
و ان جا که خشم اوست رکاب اجل گردان |
| روزگار آشفته تر،یا زلف تو،یا کار من |
|
ذرّه کمتر،یا دهانت،یا دل غمخوار من |
| شب سیه،یا طرّه ات ،یا حال من،یا خال تو |
|
شهد خوشتر،یا لبت،یا لفظ گوهربار من |
| نظم پروین خوبتر،یا درّ دندان های تو |
|
قامت تو راست تر،یا سرو، یا گفتار من |
| وصف تو دلجوی تر،یا شعرهای نغز من |
|
هجر تو دلسوزتر،یا ناله های زار من |
| مهر و مه رخشنده تر،یا رای من،یا روی تو |
|
آسمان گردنده تر،یا خوی تو،یا کار من |
| صبر من کم،یا وفای نیکوان،یا شرم تو |
|
خوبی تو بیشتر،یا اندُه و تیمار من |
| وعده ی تو کوژ،یا پشت من،یا ابرویت |
|
قول تو بی اصل تر،یا باد،یا پندار من |
| چشم تو خون ریز تر،یا چرخ،یا شمشیر شاه |
|
غمزه ی تو تیزتر،یا تیغ،یا بازار من |
- «شاهپور بغایت خوش سخن بوده و در علم انشا و استیفا ید بیضا داشته چه رساله شاهپوریه در علم استیفا به وی منسوب است...»
- امین احمد رازی در کتاب هفت اقلیم
- آتشکدهی آذر (۶۷۳ /۲)
- تاریخ ادبیات در ایران (۷۲۲ /۲)
- تاریخ گزیده (۷۲۵)
- تذکره الشعرا (۱۵۶ -۱۵۲)
- تذکرهی میخانه (۴۹۸)
- الذریعه (۷۹ /۹)
- ریحانه (۱۳۷ /۱)
- صبح گلشن (۲۶)
- کوی سرخاب (۳۵۹ -۳۵۱)
- لباب الالباب (۲۲۳ /۲)
- لغتنامه (ذیل/ اشهری و شاهفور)
- مجمع الفصحا (۲۳۵ -۲۳۴ /۱).
[ویرایش] پیوند به بیرون