ابومنصور ثعالبی
از ویکیگفتاورد
(تغییرمسیر از ثعالبی)
ابومنصور عبدالملک بن محمد بن اسماعیل ثعالبی نیشابوری(زادهٔ ۳۵۰- مرگ ۴۲۹ یا ۴۳۰ هجری قمری/(961–1038)میلادی) شاعر تازیگوی، نویسنده و تاریخنگار عرب ایرانی،اهل نیشابور بوده است.معروف به ابومنصور نیشابوری و جاحظِ نیشابور.(ثعالبی در زبان عربی به معنای فروشنده پوست روباه است.)
[ویرایش] گفتاورد
- «بهرام گور چهارصد نوازنده را از هند به ایران خواند، و این هنرمندان را بر سایر طبقات مقدم شمرد. این هنرمندان به نام لولی یا سوری نامیده می شدند. آنان شوخ و ظریف بودند و در هر کوی و برزن، شهر و روستا برای مردم ساز می نواختند و می خواندند.»
- از کتاب غررالاخبار ملوک الفرس
- «توانمندی جز با بزرگمردان صورت نبندد و بزرگمردان جز به مال فراهم نشوند و مال جز به آبادانی بدست نيايد و آبادانی جز با دادگری و تدبير نيکو پديد نگردد.»
- نقل از تاریخ ثعالبی
- «در پی کين توزی نباشيد که از دشمن زيان می بينيد و به احتکار نپردازيد که به قحط دچار شويد و برای راه ماندگان سرپناه باشيد.در پی خانة فردای رستاخيز باشيد.به اين دنيا دل نبنديد که بر کسی نپايد و به ترک آن نيز نکوئيد که جز از راه دنيا به آخرت نتوان رسيد.»
- نقل از تاریخ ثعالبی
- «عرب بهترین ملت ها است .»
- در کتاب اخبار ملوک الفرس
- «حکومت های ایران و مصر قدیمیترین حکومتهای عالم و سلطنت آن مملکت بادوام ترین سلطنته بوده است و کثیر من اختراعات مفید که موجب متمدن شدن نوع بشر است به پادشاهان ایران منسوب است ».
- در کتاب اخبار ملوک الفرس
[ویرایش] درباره او
- « او جاحظ نیشابور است،و زبده دوران و عصرها،دیگر دیدگان مثل او نخواهد دید که بزرگان و اشراف هم به فضل او معترف اند.»
- « او معروف به جاحظ زمانش بود،و آثار ادبی اش بی نهایت زیاد است.»
- طالبان علم از مناطق دور دست و از هر مذهبی برای استفاده از مجلس درس تفسیر قرآم وی به نیشابور سفر می کردند.
- (یاقوت حموی ، ج 4، ص 1662ـ1663).
- گمان بر آن است كه شاهنامه ثعالبی هم برپایه شاهنامه ابومنصوری نوشته شده است. در میانه شاهنامه فردوسی با شاهنامه ثعالبی جداییها و ناسازیهایی دیده می شود كه می توان گفت این جداییها به آن آبشخورهای دیگر برمی گردد. برای نمونه، پاره ای از داستانهای شاهنامه در شاهنامه ثعالبی آورده نشده است.
- محمدجعفر یاحقی ،25اردیبهشت ماه 1384
