نیشابور
از ویکیگفتاورد
نیشابور یکی از شهرها و همچنین شهرستانهای مهم استان خراسان رضوی و همچنین ایران می باشد.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] دارای منبع
- «شهر نیشابور شهری است بزرگ كه در آن وفور نعمت و همهٔ وسایل هست. زيرا این شهر جایگاهی نيكو دارد. اين شهر پایتخت استان ماد است و در نزدیك آن معادن معروف فیروزه قرار دارد. اين جواهرات را در سایر نقاط ایران هم میتوان يافت. اما فیروزههای این معادن از مرغوبترین آنهاست. فيروزه را در جاهای خاص از زمین و نیز در بستر رودخانهای كه از كوهی در پشت شهر سرچشمه میگیرد به دست میآورند. همهٔ اين شهرستان نیشابور بسیار پرجمعیت است و این محل جای بسیار خوش و مفرحی است برای زندگی. در اینجا استان ماد پایان مییابد و استان خراسان شروع میشود كه استانی است بسیار بزرگ.»[۱][۲]
- کلاویخو، اسپانیایی/ ۱۴۰۴ میلادی
- «این شهر میوهها، باغها، و آبهای فراوان دارد و بسیار زیباست. چهار نهر در آن جاری است و بازارهای خوب و وسیع، و مسجد زیبایی دارد که در وسط بازار قرار گرفته و چهار مدرسه در کنار آن واقع شده که آب فراونی در آنها جاری است و گروه انبوهی از طلاب در این مدرسهها مشغول فرا گرفتن فقه و قرآن هستند. مدرسهٔ نیشابور از بهترین مدارس آن حدود است».[۳]
- ابن بطوطه، اوایل سدهٔ هشتم هجری
- «کمتر شهری در ایران میتوان یافت که به اندازهٔ نیشابور عبرتانگیز و پرخاطره باشد شهر پرشکوه و نازنینی که روزگار مانند پهلوانان تراژدی، بزرگترین عزتها و بزرگترین خواریها را بر او آزموده است.»[۴]
- «اساسا وجود شهر نیشابور تا به امروز، دلیل زندهای حاكی از روح شكستناپذیر و نیروی زندگی مردم آن است.چه این شهر مكرر در معرض محاصره و تاخت و تاز و زلزله واقع شده است.»[۵]
- «نیشابور با اینكه بارها در معرض تاخت و تاز جنگ و زمینلرزه واقع شده باز هم تا به امروز به عنوان یك شهر باقیمانده است ولی با وضع كنونی آن درك این نكته بسیار مشكل است كه بگویند ناصرخسرو در قرن یازدهم میلادی از آن به عنوان تنها رقیب شهر قاهره یاد كرده است. نویسندهٔ دیگری مینویسد كه جمعیت آن از جمعیت بغداد افزونتر بوده و همچنین گفته شده كه نیشابور دارای چهل و چهار محله و پنجاه خیابان وسیع و یك مسجد عالی و پرشكوه و کتابخانهای بوده كه شهرت جهانی داشته است.»[۶]
- «شاید بیپایه نباشد اگر بگوییم که وضع خاص طبیعی شهر نیشابور، خیام را در ادراک معنایی که در سبزه و گل میدیده، یاری کرده است»[۷]
- «به من گفته بودند که هر سحر، ستارهٔ عجیبی در آسمان نیشابور پدیدار میشود. یک شب سحر برخاستم ...دنبالهٔ نورانیاش به شکل دم طاووس بود در جانب شرق ایستاده»[۸]
- «خراسان از لحاظ فرهنگ و تمدن و تاریخ، بارورترین سرزمین ایران بوده است، و نیشابور، طی قرنها مهمترین مرکز فرهنگی این سرزمین به شمار میرفته، ... نیشابور، موقع جغرافیایی و طبیعی ممتازی دارد، ... اگر قرار باشد که روزی در برابر این هجوم تمدن صنعتی، کانون مقاومتی ایجاد شود، جایی بهتر از نیشابور به دشواری می توان یافت»[۹]
- «نیشابور در نگاه من فشردهای است از ایران بزرگ، شهری در میان ابرهای اسطوره و نیز در روشنایی تاریخ با صبحدمی که شهرهٔ آفاق است.»[۱۰]
- «شاید در دنیا نتوان شهری یافت که به اندازهٔ نیشابور ویران گشته واز نو ساخته شدهباشد، و علت آن این است که نیشابور چهارراه تاریخ و بارانداز اقوام مختلف و کلید فتح ایران آن روز بود.»[۱۱]
- «در سراسر خراسان شهری در سلامت هوا و پهناوری و پرعمارتی و تجارت و کثرت مسافر به پای نیشابور نمیرسد.»[۱۲]
[ویرایش] بدون منبع
- «زمانی که در اروپا ۱۲ تن سواد خواندن و نوشتن نمیدانستند در نیشابور ۱۲۰۰۰ تن با قلمدانهای مرصع حدیثی را از زبان نوهٔ پیامبر اسلام مینوشتند.»
[ویرایش] پانویسها
- ↑ كلاويخو، گنزالو. «سفرنامه كلاويخو»، ترجمه مسعود رجب نيا، تهران: بنگاه ترجمه و نشر كتاب،۱۳۴۴. ص ۱۸۸-۱۹۱
- ↑ این که نویسنده نیشابور را پایتخت ماد دانستهاست، اشتباه وی بودهاست. چون نیشابور هیچگاه در بخش حکومتی مادها نبودهاست.
- ↑ طاهری، ابوالقاسم، «جغرافيای تاریخی خراسان از نظر جهانگردان» ،انتشارات شورای مرکزی جشن شاهنشاهی ایران، ۱۳۴۸، ص۷ و ۸)
- ↑ نیشابور و استراتژی توسعه، جلد اول، صفحهٔ ۴۹
- ↑ فردریک چارلز ریچارد، کتاب A Persian Journey ،فصل «عمرخیام و نیشابور»، به نقل از وبونشت ابرشهر
- ↑ فردریک چارلز ریچارد، کتاب A Persian Journey ،فصل «عمر خیام و نیشابور»، به نقل از وبونشت ابرشهر
- ↑ محمد اسلامی ندوشن، صفیر سیمرغ، بخش نیشابور و خیام
- ↑ محمد اسلامی ندوشن، صفیر سیمرغ، بخش «بار دیگر نیشابور»
- ↑ محمد اسلامی ندوشن، صفیر سیمرغ، بخش «بار دیگر نیشابور»
- ↑ نیشابور و استراتژی توسعه، جلد اول، صفحهٔ ۴۹
- ↑ نیشابور و استراتژی توسعه، جلد اول، صفحهٔ ۴۹
- ↑ نیشابور و استراتژی توسعه، جلد اول، صفحهٔ ۴۹
- ↑ نیشابور و استراتژی توسعه، جلد اول، صفحهٔ ۵۰
- ↑ نیشابور و استراتژی توسعه، جلد اول، صفحهٔ ۵۰
- ↑ نیشابور و استراتژی توسعه، جلد اول، صفحهٔ ۵۰
