ارتداد در اسلام

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو


ارتداد اصطلاح فقهی به معنی خروج فرد مسلمان از دین اسلام است.

آیه قرآن[ویرایش]

احادیث[ویرایش]

شیعه[ویرایش]

  • جابر جعفی از امام باقر روایت کرده که فرمود : چون زنی از اسلام برگردد از او تقاضای توبه کنید، اگر توبه کرد فبها و گرنه او را زندان ابد کنید و او را نکشند ، چنانکه مرد به ارتداد کشته می شود؛ آری او را (در زندان) به اعمال و خدمات وادارند و او را از آب و غذا به اندازه سد رمق دهند، و جز غذای ناگوار در اختیارش ننهند و لباس زبر بر او بپوشانند و بر نماز و روزه او را بزنند[۱]
  • از رسول آمده که فرمود : «هر که دینش را تغییر دهد یا از دینش برگردد او را بکشید ولی بندگان خدا را به عذاب آخرت یعنی آتش معذب نسازید»[۲]
  • حدیث دیگر از رسول : «اگر مردی از دین مرتد شود او را به اسلام بخوانید، اگر توبه نمود از او بپذیر و گرنه گردنش بزن و اگر زنی مرتد شد او را به اسلام بخوان اگر توبه کرد از او بپذیر و گرنه او را زندانی کن» [۳]
  • حدیث دیگر از رسول : هر که آیه ای را از قرآن منکر شود زدن گردنش روا باشد» [۴]
  • امام صادق می گوید :هر یک از شما امام و پیشوای الهی را منکر شود و از او و دینش بیزاری جوید، پس او کافر است و از اسلام خارج می باشد.[۵]
  • در حدیث دیگر از امام صادق داریم : کسی که ازدین اسلام برگردد و یا آن چه بر پیامبر نازل شده، پس از مسلمان شدن کفر بورزد، توبه او پذیرفته نمی شود.[۶]
  • محمد بن مسلم گفت: به امام پنجم گفتم: به نظر شما حال کسی که امامی را از شما (خاندان) انکار کند، چگونه است؟ پس گفت : کسی که امامی از امامان را انکار کند و از آن امام و دینش تبری بجوید کافر و مرتد از اسلام است زیرا امام از طرف خداست و کسی که از دین تبری جوید در آن حال خونش مباح است مگر این که بازگردد و به درگاه خدا از گفته‌اش توبه کند.[۷]

این حدیث ناظر به مرتد ملی است که توبه اش قبول می شود نه مرتد فطری

اهل سنت[ویرایش]

  • عکرمه روایت میکند، گروهی از مشرکین را نزد علی آوردند و او دستور داد آنها را بسوزانند. خبر این عمل به ابن عباس رسید و او با شنیدن این خبر اظهار داشت، هرگاه من بجای علی میبودم دست به چنین کاری نمیزدم، زیرا پیامبر الله سوزانیدن افراد را منع کرده و در این راستا گفته است: «سوزانیدن کار الله است، شما هیچکس را با مجازات الله که آتش زدن آنهاست کیفر ندهید.» بنابر این هرگاه من بجای علی می بودم، دستور میدادم آنها را بوسیله ای بغیر از سوزانیدن به قتل برسانند. از این پس هر مسلمانی که از اسلام بازگشت کرد، او را بکشید.[۸][۹]
  • از ابن عباس نقل شده است که پیامبر گفت : اگر مسلمانی از دین اسلام بازگشت، او را بکشید.[۱۰]
  • عایشه حدیثی از پیامبر نقل می کند : مرتدین باید کشته شوند یا به صلیب کشیده شوند یا تبعید گردند[۱۱][۱۲]

سید محمد جواد غروی[ویرایش]

این حکم در قرآن نیست و در زمان رسول خدا و پس از او که رده پدید آمدند و مرتدان بسیار گشتند کسی از آن‌ها به حکم پیامبر یا خلفاء دین به قتل نرسید. بنابراین مرتد را نمی‌توان به قتل رساند زیرا خلاف اختیار و آزادی است که خدا به بشر اختیار فرموده است و همچنین اخبار ضِعاف وارده در قتل مرتد نه موجب علم است و نه ظن و شک بلکه با تدبیر و دقت معلوم می گردد که اخبار مجعوله مَنحوله مخالف کتاب عزیز است زیرا واجب محتوم آن بود که چنین حکمی اگر حق باشد در قرآن ذکر شود و حال آن که نه در قرآن و نه در عمل پیامبر نسبت به مرنتدین زمانش ذکری نیامده است[۱۳].

منابع[ویرایش]

  1. بحارالانوار، جلد 79، ص 220
  2. کنزالعمال، جلد 1، ص91
  3. کنزالعمال، جلد 1، ص91
  4. کنزالعمال، جلد 1، ص91
  5. وسائل الشیعه، ج 18، ص 544
  6. وسائل الشیعه، ج 18، ص 544
  7. بنگرید:
    • طبرسی، فضل بن البیان، ج 2، ص 208
    • وسایل، ج8، ابواب حد مرتد، حدیث1
  8. حدثنا أحمد بن محمد بن حنبل ثنا إسماعيل بن إبراهيم أخبرنا أيوب عن عكرمة أن عليا عليه السلام أحرق ناسا ارتدوا عن الإسلام فبلغ ذلك بن عباس فقال لم أكن لأحرقهم بالنار إن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال لا تعذبوا بعذاب الله وكنت قاتلهم بقول رسول الله صلى الله عليه وسلم فإن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال من بدل دينه فاقتلوه
    • صحیح بخاری، کتاب استتابة المرتدین، باب 2
    • سنن ابوداوود، کتاب حدود، باب 1
    • سنن ترمیذی، کتاب حدود، باب 25
    • ابن حنبل، جلد 1، ص 217
    • سنن ابن ماجه، کتاب حدود، باب 2
    • سنن نسائی، کتاب تحریم الدم، باب 14
    • الطیالسی، شماره 2689
    • صحیح بخاری، کتاب استتابة المرتدین، باب 2
    • سنن ابوداوود، کتاب حدود، باب 1
    • ابن حنبل، جلد 1، ص 217،282،322
    • سنن ترمیذی، کتاب حدود، باب 1
  9. حدثنا محمد بن سنان الباهلي ثنا إبراهيم بن طهمان عن عبد العزيز بن رفيع عن عبيد بن عمير عن عائشة رضي الله عنها قالت قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لا يحل دم امرئ مسلم يشهد أن لا إله إلا الله وأن محمدا رسول الله إلا بإحدى ثلاث رجل زنى بعد إحصان فإنه يرجم ورجل خرج محاربا لله ورسوله فإنه يقتل أو يصلب أو ينفى من الأرض أو يقتل نفسا فيقتل بها
    • سنن نسائی، کتاب تحریم الدم، باب 11
    • قسامه، باب 13
    • سنن ابوداوود، کتاب حدود، باب 1
  10. سید محمد جواد غروی، فقه استلالی در مسائل خلافی، 1377، نشر اقبال، تهران، بخش پنجم: حدود و تعزیرات، صفحه607
Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ