قرآن

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

قرآن، کتاب مقدّس مسلمانان دارای ۱۱۴ سوره و ۶۱۷۰ آیه است که هر کدام می‌تواند یک نقل قول باشد. در این نوشتار گزیده‌ای از آیات مشهور و مهم و دیدگاه‌ها دربارهٔ قرآن جای دارد.

«سپاس خداوند را که پروردگار جهانیان است‏ ۝ خدای رحمان مهربان‏ ۝ دادار روز جزا ۝ تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌خواهیم‏ ۝ما را بر راه راست استوار بدار۝ راه آنها که بر آنان نعمت دادی نه آنها که بر ایشان غضب کردی و نه گمراهان».
«هنگامی را که فرشتگان گفتند ای مریم خداوند تو را برگزیده و پاک ساخته و تو را بر زنان جهان برتری داده است (۴۲) ای مریم فرمانبر پروردگار خود باش و سجده کن و با رکوع‌کنندگان رکوع نما (۴۳)».
«مسجدی که از روز نخستین بر پایه تقوا بنا شده سزاوارتر است که در آن [به نماز] ایستی [و] در آن مردانی اند که دوست دارند خود را پاک سازند و خدا کسانی را که خواهان پاکی اند دوست می‌دارد (۱۰۸)».



یکم - دوم - سوم - چهارم - پنجم - ششم - هفتم - هشتم - نهم - دهم - یازدهم - دوازدهم - سیزدهم - چهاردهم - پانزدهم - شانزدهم - هفدهم - هجدهم - نوزدهم - بیستم - بیست و یکم - بیست و دوم - بیست و سوم - بیست و چهارم - بیست و پنجم - بیست و ششم - بیست و هفتم - بیست و هشتم - بیست و نهم - سی اُم

آیات[ویرایش]

بر پایهٔ جزء

۱[ویرایش]

  • «سپاس خداوند را که پروردگار جهانیان است‏ ۝ خدای رحمان مهربان‏ ۝ دادار روز جزا ۝ تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌خواهیم‏ ۝ما را بر راه راست استوار بدار۝ راه آنها که بر آنان نعمت دادی نه آنها که بر ایشان غضب کردی و نه گمراهان».
    • سوره ۱: الفاتحة

۲[ویرایش]

  • «ماه رمضان ماهی است که در آن قرآن فرو فرستاده شده است، کتابی که مردم را راهبر و [متضمن] دلایل آشکار هدایت و [میزان] تشخیص حق از باطل است. پس هر کس از شما این ماه را درک کند باید آن را روزه بدارد و کسی که بیمار یا در سفر است [باید به شماره آن] تعدادی از روزهای دیگر [را روزه بدارد] خدا برای شما آسانی می‌خواهد و برای شما دشواری نمی‌خواهد تا شماره [مقرر] را تکمیل کنید و خدا را به پاس آنکه رهنمونیتان کرده است به بزرگی بستایید و باشد که شکرگزاری کنید (۱۸۵)»
    • سوره ۲: البقرة

۳[ویرایش]

  • «خدایی که معبودی جز او نیست، زنده و برپادارنده است، نه خوابی سبک او را فرو می‌گیرد و نه خوابی گران، آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است از آن اوست، کیست آن کس که جز به اذن او در پیشگاهش شفاعت کند، آنچه در پیش روی آنان و آنچه در پشت سرشان است می داند و به چیزی از علم او جز به آنچه بخواهد احاطه نمی‌یابند، کرسی او آسمانها و زمین را در بر گرفته و نگهداری آنها بر او دشوار نیست و اوست والای بزرگ.»
    • سوره ۲: البقرة، آیهٔ مشهور به «آیة الکرسی»
  • «در دین هیچ اجباری نیست و راه از بیراهه بخوبی آشکار شده است، پس هر کس به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد به یقین به دستاویزی استوار که آن را گسستن نیست چنگ زده است و خداوند شنوای داناست (۲۵۶).»
    • سوره ۲: البقرة
  • «گفتاری پسندیده (در برابر نیازمندان‏) و گذشت (از اصرار و تندیِ آنان‏) بهتر از صدقه‌ای است که آزاری [منّت] به دنبال آن باشد ...(۲۶۳)»
    • سوره ۲: البقرة
  • «هنگامی را که فرشتگان گفتند ای مریم خداوند تو را برگزیده و پاک ساخته و تو را بر زنان جهان برتری داده است (۴۲) ای مریم فرمانبر پروردگار خود باش و سجده کن و با رکوع‌کنندگان رکوع نما (۴۳)... [یاد کن] هنگامی [را] که فرشتگان گفتند ای مریم خداوند تو را به کلمه‌ای از جانب خود که نامش مسیح عیسی بن مریم است مژده می‌دهد در حالی که [او] در دنیا و آخرت آبرومند و از مقربان [درگاه خدا] است (۴۵) و در گهواره [به اعجاز] و در میانسالی [به وحی] با مردم سخن می‌گوید و از شایستگان است (۴۶) [مریم] گفت پروردگارا چگونه مرا فرزندی خواهد بود با آنکه بشری به من دست نزده است گفت چنین است [کار] پروردگار خدا هر چه بخواهد می‌آفریند چون به کاری فرمان دهد فقط به آن می‌گوید باش پس می‌باشد (۴۷)
    • سوره ۳: آل عمران

۴[ویرایش]

۵[ویرایش]

۶[ویرایش]

۷[ویرایش]

۸[ویرایش]

۹[ویرایش]

۱۰[ویرایش]

۱۱[ویرایش]

  • «مسجدی که از روز نخستین بر پایه تقوا بنا شده سزاوارتر است که در آن [به نماز] ایستی [و] در آن مردانی اند که دوست دارند خود را پاک سازند و خدا کسانی را که خواهان پاکی اند دوست می‌دارد (۱۰۸). آیا کسی که بنیاد [کار] خود را بر پایه تقوا و خشنودی خدا نهاده بهتر است‌ یا کسی که بنای خود را بر لب پرتگاهی مشرف به سقوط پی‌ریزی کرده و با آن در آتش دوزخ فرو می‌افتد و خدا گروه بیدادگران را هدایت نمی‌کند (۱۰۹)»
    • سوره ۹: التوبة

۱۲[ویرایش]

  • «ما آن را قرآنی عربی نازل کردیم باشد که بیندیشید (۲) ما نیکوترین سرگذشت را با این قرآن که به تو وحی کردیم بر تو حکایت می‌کنیم...(۳)»
    • سوره ۱۲: يوسف

۱۳[ویرایش]

۱۴[ویرایش]

  • «هر کس عملِ صالح کند، در حالی که مؤمن است، خواه مرد باشد یا زن، به او حیات پاکیزه می‌بخشیم، و پاداش آن‌ها را به بهترین اعمالی که انجام دادند خواهیم داد. (۹۷)»
    • سورهٔ ۱۶:نحل
  • «هنگامی که قرآن می‌خوانی از شرِّ شیطانِ رانده شده، به خدا پناه بر. (۹۸)چرا که او تسلطی بر کسانی که ایمان دارند و بر پروردگارشان توکل می‌کنند ندارد. (۹۹)تنها تسلط او بر کسانی است که او را به سرپرستی خود برگزیده‌اند ... (۱۰۰)»
    • سورهٔ ۱۶:نحل

۱۵[ویرایش]

  • «و انسان [همان گونه که] خیر را فرا می‌خواند [پیشامد] بد را می‌خواند و انسان همواره شتابزده است (۱۱)»
    • سوره ۱۷: الإسراء
  • «نماز را از زوال آفتاب تا نهايت تاريكى شب برپادار و [نيز] نماز صبح را ،زيرا نماز صبح همواره همراه با حضور فرشتگان است (۷۸)»
    • سوره ۱۷: الإسراء

۱۶[ویرایش]

۱۷[ویرایش]

  • «و از [میان] مردم کسی است که در باره خدا بدون هیچ دانش و بی‌هیچ رهنمود و کتاب روشنی به مجادله می‌پردازد (۸)»
    • سوره ۲۲: الحج

۱۸[ویرایش]

  • «آیا ندانسته‌ای که هر که [و هر چه] در آسمان‌ها و زمین است برای خدا تسبیح می‌گویند و پرندگان [نیز] در حالی که در آسمان پر گشوده‌اند [تسبیح او می‌گویند] همه ستایش و نیایش خود را می‌دانند و خدا به آنچه می‌کنند داناست (۴۱)»
    • سوره ۲۴: النور

۱۹[ویرایش]

۲۰[ویرایش]

۲۱[ویرایش]

  • «از زندگی دنیا ظاهری را می‌شناسند و حال آنکه از آخرت غافلند (۷)».
    • سوره ۳۰: الروم

۲۲[ویرایش]

۲۳[ویرایش]

۲۴[ویرایش]

  • «بگو من بشری چون شمایم، جز اینکه به من وحی می‌شود که خدای شما خدایی یگانه است؛ پس مستقیماً به سوی او بشتابید و از او آمرزش بخواهید ... (۶)»
    • سوره ۴۱: فصلت

۲۵[ویرایش]

۲۶[ویرایش]

۲۷[ویرایش]

  • «بدانید که زندگی دنیا در حقیقت بازی و سرگرمی و آرایش و فخرفروشی شما به یکدیگر و فزون‌جویی در اموال و فرزندان است [مَثَل آن‌ها] چون مَثَلِ بارانی است که کشاورزان را رستنی آن [باران] به شگفتی اندازد سپس [آن کشت] خشک شود و آن را زرد بینی آنگاه خاشاک شود و در آخرت [دنیا پرستان را] عذابی سخت است و [مؤمنان را] از جانب خدا آمرزش و خشنودی است و زندگانی دنیا جز کالای فریبنده نیست (۲۰)»
    • سوره ۵۷: الحدید
  • «و بسا فرشتگانی که در آسمان هایند [و] شفاعتشان به کاری نیاید مگر پس از آنکه خدا به هر که خواهد و خشنود باشد اذن دهد (۲۶) در حقیقت کسانی که آخرت را باور ندارند فرشتگان را در نامگذاری به صورت مؤنث نام می‌نهند (۲۷) و ایشان را به این [کار] معرفتی نیست جز گمان [خود] را پیروی نمی‌کنند و گمان در [وصول به] حقیقت هیچ سودی نمی‌رساند (۲۸)»
    • سوره ۵۳: النجم
  • «آیا پاداش نیکی جز نیکی خواهد بود؟ (۶۰)»
    • سوره ۵۵: الرحمن

۲۸[ویرایش]

  • «هنگامی که آنها را می‌بینی جسم و قیافه آنان تو را در شگفتی فرو می‌برد، و اگر سخن بگویند به سخنانشان گوش فرا می‌دهی، اما گویی چوب‌های خشکی هستند که بر دیوار تکیه داده شده، هر فریادی از هر جا بلند شود بر ضد خود می‌پندارند... (۴) »
    • سوره ۶۳: المنافقون
  • «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چون برای نماز جمعه ندا در داده شد، به سوی ذکر خدا بشتابید و داد-و-ستد را واگذارید ... (۹)»
    • سوره ۶۲: الجمعة

۲۹[ویرایش]

۳۰[ویرایش]

  • «سوگند به فرشتگانى كه [از كافران] به سختى جان ستانند (۱)و به فرشتگانى كه جان [مؤمنان] را به آرامى گيرند (۲)و به فرشتگانى كه [در درياى بى‏مانند] شناكنان شناورند (۳پس در پيشى گرفتن [در فرمان خدا] سبقت‏ گيرنده ‏اند (۴) و كار [بندگان] را تدبير مى‏كنند (۵) ... »
    • سوره ۷۹: النازعات
  • «همانا همراهِ دشوارى، آسانى است‏ (۵)»
    • سوره ۹۴: الشرح
  • «ما [قرآن را] در شب قدر نازل كرديم (۱) و از شب قدر چه آگاهت كرد (۲) شب قدر از هزار ماه ارجمندتر است (۳) در آن [شب] فرشتگان با روح به فرمان پروردگارشان براى هر كارى [كه مقرر شده است] فرود آيند (۴) [آن شب] تا دم صبح صلح و سلام است (۵)»
    • سوره ۹۷: القدر
  • «سوگند به شب چون پشت گرداند (۱۷)سوگند به صبح چون دميدن گيرد (۱۸) ».
    • سوره ۸۱: التكوير
  • «چون یاری خدا و پیروزی فرا رسد (۱) و ببینی که مردم دسته‏-دسته در دین خدا درآیند (۲) پس پروردگارت را نیایشگر باش و از او آمرزش خواه که وی همواره توبه پذیر است (۳)».
    • سوره ۱۱۰: النصر
  • «بگو اوست خدای یگانه (۱) خدای صمد [ثابت متعالی] (۲) [کسی را] نزاده و زاده نشده است (۳) و هیچ کس او را همتا نیست (۴).»
    • سوره ۱۱۲: الإخلاص
  • «بگو پناه می‌برم به پروردگار سپیده دم (۱) از شر آنچه آفریده (۲) و از شر تاریکی چون فراگیرد (۳) و از شر دمندگان افسون در گره‌ها (۴) و از شر [هر] حسود آنگاه که حسد ورزد (۵).»
    • سوره ۱۱۳: الفلق
  • «بگو پناه می‌برم به پروردگار مردم (۱) پادشاه مردم (۲) معبود مردم (۳)از شرِّ وسوسه گر نهانی (۴) آن کس که در سینه‌های مردم وسوسه می‌کند (۵) چه از جن و [چه از] انس.»
    • سوره ۱۱۴: النّاس

دربارهٔ قرآن[ویرایش]

«بر شما باد به کتاب خدا که ریسمان استوار و نور آشکار است، و درمانی است سود دهنده، و تشنگی را فرو نشاننده. چنگ در زننده را نگهدارنده، و در آویزنده را نجات بخشنده. نه کج شود، تا راستش گردانند، و نه به باطل گراید تا آن را برگردانند. کهنه نگردد به روزگار، نه از خواندن و نه از شنیدن بسیار. راست گفت آن که سخن گفت از روی قرآن، و آن که بدان رفتار کرد پیش افتاد از دیگران.» علی بن ابی‌طالب
  • «بدانید که این قرآن پندگویی است که فریب ندهد، و راهنمایی است که گمراه نکند، و حدیث خوانی است که دروغ نگوید، و کسی با قرآن ننشست جز که چون برخاست افزون شد یا از وی کاست: افزونی در رستگاری، و کاهش از کوری و دل بیماری، و بدانید کسی را که با قرآن است نیاز نباشد، و بی قرآن بی‌نیاز نباشد. پس بهبودی خود را از قرآن بخواهید، و در سختیها از آن طلب یاری نمایید، که قرآن بزرگترین آزار را موجب بهی است و آن کفر و دورویی و بیراهه شدن و گمرهی است. پس، از خدا بخواهید به وسیلت قرآن، و بدان روی آرید به دوستی آن، و به قرآن خیری مخواهید از آفریدگان، که بندگان روی به خدا نکردند با وسیلتی مانند قرآن، و بدانید که قرآن میانجیی پذیرفته است، و گوینده‌ای گواهی شده. هر که را روز رستاخیز قرآن میانجی شود، بپذیرند، و آن را که سعایت کند، گواهیش به زیان او گیرند .»
  • «بر شما باد به کتاب خدا که ریسمان استوار و نور آشکار است، و درمانی است سود دهنده، و تشنگی را فرو نشاننده. چنگ در زننده را نگهدارنده، و در آویزنده را نجات بخشنده. نه کج شود، تا راستش گردانند، و نه به باطل گراید تا آن را برگردانند. کهنه نگردد به روزگار، نه از خواندن و نه از شنیدن بسیار. راست گفت آن که سخن گفت از روی قرآن، و آن که بدان رفتار کرد پیش افتاد از دیگران
  • «و زودا، که پس از من بر شما روزگاری آید، که در آن چیزی پنهان‌تر از حق، و آشکاراتر از باطل نباشد، زمانی که دروغ بستن بر خدا و پیامبر بر هر چیز فزونی گیرد و نزد مردم آن زمان، کالایی زیانمندتر از قرآن نیست، اگر آن را چنانکه باید بخوانند؛ و باز کالایی پرسودتر از قرآن نخواهد بود، اگر معنیش را تحریف کنند. و در شهرها چیزی از معروف ناشناخته تر نباشد، و شناخت ه‌تر از منکر. حاملان قرآن آن را واگذارند، و حافظانش آن را به فراموشی بسپارند. پس در آن روزگار قرآن و قرآنیان از جمع مردمان دورند، و رانده و مهجور. هر دو با هم در یک راه روانند و میان مردم پناهی ندارند. پس در این زمان قرآن و قرآنیان میان مردمند و نه میان آنان، با مردمند نه با ایشان. چه، گمراهی و رستگاری سازوار نیایند، هرچند با هم در یکجا بپایند. پس آن مردم در جدایی متّفقند، و از جمع گریزان. گویی آنان پیشوای قرآن اند، نه قرآن پیشوای آنان. جز نامی از قرآن نزدشان نماند، و نشناسند جز خطّ و نوشته آن. و از این پیش چه کیفر که بر نیکوکاران نراندند، و سخن راستشان را دروغ بر خدا خواندند، و کار نیک را پاداش بد دادند.»
  • «بدانید که این قرآن پندگویی است که فریب ندهد، و راهنمایی است که گمراه نکند، و حدیث خوانی است که دروغ نگوید، و کسی با قرآن ننشست جز که چون برخاست افزون شد یا از وی کاست: افزونی در رستگاری، و کاهش از کوری و دل بیماری، و بدانید کسی را که با قرآن است نیاز نباشد، و بی‌قرآن بی‌نیاز نباشد. پس بهبودی خود را از قرآن بخواهید، و در سختی‌ها از آن طلب یاری نمایید، که قرآن بزرگترین آزار را موجب بهی است و آن کفر و دورویی و بیراهه شدن و گمرهی است. پس از خدا بخواهید به وسیلت قرآن، و بدان روی آرید به دوستی آن، و به قرآن خیری مخواهید از آفریدگان، که بندگان روی به خدا نکردند با وسیلتی مانند قرآن، و بدانید که قرآن میانجیی پذیرفته است، و گوینده‌ای گواهی شده. هر که را روز رستاخیز قرآن میانجی شود، بپذیرند، و آن را که سعایت کند، گواهیش به زیان او گیرند .»
  • «آیه‌های قرآن، هر کدام گنجینهٔ علوم اند، هر گاه گنجی باز می‌شود شایسته‌است که خوب در آن بنگری. ‏» (به عربی:آیاتُ الْقُرْآنِ خَزائِنُ الْعِلْمِ، کُلَّما فُتِحَتْ خَزانَةٌ، فَیَنْبَغی لَکَ أنْ تَنْظُرَ ما فیها.)

پیوند به بیرون[ویرایش]

گلستان قرآن

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
قرآن
دارد.