کیمیای سعادت

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کیمیای سعادت اثری است از محمد غزالی درباره اصول دین اسلام که در آخرین سال های قرن پنجم هجری به زبان فارسی نوشته شده است.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «سعادت هر چیز در آن است که لذت و راحت وی اندر آن بود و لذت هر چیز در آن است که مقتضی طبع وی بود و مقتضی طبع هر چیز در آن است که وی را برای آن آفریده اند»
    • فصل شانزدهم
  • «لذت دل در آن است که خاصیت وی است و وی را از برای آن آفریده­اند؛ و آن معرفت حقیقت کارهاست که خاصیت دل آدمی این است و از طرفی هرچه آگاهی و معرفت به چیز بزرگتر و مهمتر تعلق گیرد، لذت هم بیشتر خواهد بود. پس لذتی از لذت نظاره به حضرت ربوبیت بالا تر نیست».
    • فصل شانزدهم