کیمیای سعادت

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

کیمیای سعادت اثری است از محمد غزالی درباره اصول دین اسلام که در آخرین سال های قرن پنجم هجری به زبان فارسی نوشته شده است.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «سعادت هر چیز در آن است که لذت و راحت وی اندر آن بود و لذت هر چیز در آن است که مقتضی طبع وی بود و مقتضی طبع هر چیز در آن است که وی را برای آن آفریده اند»
    • فصل شانزدهم
  • «لذت دل در آن است که خاصیت وی است و وی را از برای آن آفریده­اند؛ و آن معرفت حقیقت کارهاست که خاصیت دل آدمی این است و از طرفی هرچه آگاهی و معرفت به چیز بزرگتر و مهمتر تعلق گیرد، لذت هم بیشتر خواهد بود. پس لذتی از لذت نظاره به حضرت ربوبیت بالا تر نیست».
    • فصل شانزدهم