پروانه اسکندری

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پروانه اسکندری یا پروانه فروهر (زادهٔ ۲۹ اسفند ۱۳۱۷ در تهران – درگذشتهٔ ۱ آذر ۱۳۷۷ در تهران) از رهبران جنبش دانشجویی و سپس حزب ملت ایران و جبهه ملی ایران بود. او نخستین زنی بود که به عضویت شورای مرکزی جبهه ملی ایران درآمد. پروانه فروهر مدیر مسئول نشریه جبهه ملی ایران بود. او و همسرش، داریوش فروهر، در سالهای ۱۳۷۰–۱۳۷۷ به چهره‌های برجسته اپوزیسیون دگرگون‌خواه درون کشور تبدیل شده بودند. سرانجام به همراه همسرش در شب یکم آذر ۱۳۷۷ به طرزی فجیع در جریان قتل‌های زنجیره‌ای ایران به قتل رسیدند.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «یک روز شاید
    یک روز که آفتاب گیسوی نقره‌ای دماوند پیر را نوازش می‌کند
    دریک غریو تند بارانی
    در یک نسیم نوازشگر بهار
    یک روز شاید
    همراه پرواز پرستوی عاشقی
    واژه لبخند به سرزمین‌های سوخته من بازگردد
    امید کوبه در را بفشارد
    و سپیدی جای تمامی این سیاهی‌ها را پر کند
    آن روز بر مردگان نیز سیاه نخواهم پوشید
    حتی عزیزترینشان»[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «یک روز شاید». عصر نو. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۸. بازبینی‌شده در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۸. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ