پرش به محتوا

ویلیام سارویان

از ویکی‌گفتاورد
ویلیام سارویان

ویلیام سارویان (۳۱ اوت ۱۹۰۸ – ۱۸ مه ۱۹۸۱) نویسندهٔ آمریکایی ارمنی‌تبار بود.

‌دارای منبع

[ویرایش]
  • «چیزی نگفتیم؛ بخاطر اینکه چیزهای بس فراوانی برای گفتن بود اما زبانی برای گفتن‌اش نبود.»
  • «چه غریبانه و احمقانه‌است یک نویسندهٔ ارمنی بودن در آمریکا.»
    • نویسندگان ارمنی
  • «بی‌توجهی به این نکته که دنیای ما از شکست، نفرت، پشیمانی و ترس عذاب کشیده، غیرممکن است.»
    • نامه به رابرت ای. شروود (۱۹۴۶)
  • «بعدازظهر یکی از روزها در این دنیا، مرگی ملول خواهد آمد و درونت لانه خواهد کرد و آنگاه که برخیزی که راه بروی، چون مرگ، ملول خواهی بود؛ اما اگر خوش‌شانس باشی، این باعث می‌شود که بیشتر لذت ببری و عمیق‌تر عشق بورزی.»
  • بعدازظهر یکی از روزها در این دنیا (۱۹۴۶)
  • «نوزادانی که هنوز زبانی برای صحبت کردن به ایشان آموخته نشده، تنها نسل زمین‌اند، نسلِ انسان؛ همهٔ چیزهای دیگر تظاهر است، آنچه تمدن می‌خوانیم یا آنچه کینه، ترس و هوس قدرت می‌شماریم‌اش.»
  • «من زندگی را به شکل یک زندگی در یک دوران می‌بینم، [که] میلیون‌ها نفر در سراسر زمین همزمان [آن را می‌زیند].»
  • «من باوری به نژادها ندارم.»
  • «این منم در غرب دور، در سانفرانسیسکو، در اتاقی کوچک در خیابان کارل، که نامه‌ای به مردمان عادی می‌نویسم و [در آن] چیزهایی را به ایشان به زبانی ساده می‌گویم که خودشان می‌دانند.»
  • هفتاد هزار آسوری (۱۹۳۴)

پیوند به بیرون

[ویرایش]
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ