هنگامه اخوان

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

هنگامه اخوان (۱۹۵۵، فومن) خوانندهٔ ایرانی موسیقی سنتی و آموزگار آن است.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «می‌توانم بگویم من تنها یادگار استاد ادیب خوانساری هستم و شاگرد ایشان.»
  • «من عاشق صدای قمر و آوازهای او هستم، مخصوصاً روح بلند این بانوی فرهیخته.»
  • «بانوان با تمام توان برای اعتلای موسیقی مربوط به خودشان در جامعه تلاش می‌کنند. با همه بایدها و نبایدها و موانع بسیار زیاد سر راه باز هم با تمام وجود و عشق بدون حمایت‌های مالی از طرف نهادها یا شرکت‌ها یا دولتمردان، روی صحنه می‌روند و اجراهای خوبی هم دارند.»
  • «من کشورم را دوست دارم، با همه ناملایمت‌ها و بی‌مهری‌ها، که در کار اجرا دارم، باز هم تحمل آن برایم لذت‌بخش است.»
  • «موسیقی ما هنر بیان احساسات درونی است و ارزش هنری والایی دارد.»
  • «سلیقه من موسیقی سنتی ایرانی است، موسیقی ایرانی با شعر سروکار دارد و کلام را می‌توانیم پیگیری و مفاهیم آن را درک کنیم.»
  • «موسیقی‌ای که درحال‌حاضر به‌عنوان پاپ ارائه می‌شود، هیچ‌گونه ارزش هنری و ماندگاری ندارد، شعر بی‌محتوا، آهنگ ناموزون و آهنگی که با نرم‌افزار به گوش برسد، هیچ ارزش هنری ندارد، شعرهایی که معنای آن بی‌محتوا باشد چه ارزش و احساس هنری به انسان می‌دهد. خواننده‌ها رنگ و قدرت صدای خوبی ندارند، وقتی اجرای زنده دارند، صدایشان بیشتر جیغ است تا خواندن و باید بگویم همه شبیه هم می‌خوانند؛ به جز دو، سه نفر که صداهای مناسبی دارند، بقیه از نظر بنده نخوانند بهتر است.»
  • «موسیقی از ساز و آواز تشکیل می‌شود، باید به آن به طور عمیق فکر کرد، ریاضت کشید و مدام در حال تمرین و تحقیق بود تا بتوان به نتیجه مطلوب رسید.»
  • «از نظر من هنرمند برای اینکه بتواند اثری ماندگار از خود بر جای بگذارد، باید نخست دستگاه‌های موسیقی و گوشه‌های ردیف آواز را که چارچوب اصلی کار است، بشناسد و با آن آشنایی کامل پیدا کند، وگرنه مایه کافی برای کار در موسیقی و خلاقیت در کار نخواهد داشت.»

منابع[ویرایش]

  1. «دستمان بسته است». روزنامهٔ شرق، ۱۱ مرداد ۱۳۹۶.