منوچهر جمالی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

منوچهر جمالی (زاده ۱۳۰۷ خورشیدی، کاشان/ فوت ۱۶ خرداد ۱۳۹۱، اسپانیا) فیزیکدان، فیلسوف، شاعر، تاریخدان و پژوهشگر ایرانی ساکن ایالات متحده آمریکا بود.

شعر[ویرایش]

شب هنگام که درکوچه پس کوچه‌های شهری غریب آواره می‌گشتم

فریادی بلند شد که:

من آبستن به حقیقتی بزرگم،

وهنگام زائیدن آنست،

هرچه زودتر، مامائی به بالینم بشتابد.

گویا آن کوچه، کوچه مردگان بود،

چون هر دری را کوفتم،

و مامای حقیقت را جستم، که به کمک بشتابد،

از هیچ دری پاسخی نیامد،

تا مردی بدخیم و خشمگین، ناگهان ازدری سر بیرون آورد و گفت:

دراین شهر، کسی حقیقت نمی‌زاید، که نیاز به مامایش باشد.

و هنگامی خسته و کوفته به بالین او شتافتم،

او مرده بود، هرچند فرزندی بس زیبا زائیده بود.

من ازآن شهر، به زاد و بومم بازگشتم،

وپس از چندی خبر یافتم،

که آن حقیقت، یتیم وبی سرپرست،

زنی خشکیده و خمیده شده،

ودر کوچه پس کوچه‌های همان شهر،

برای خوردن و نمردن، روسپی‌گری می‌کند[۱]

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ