محمود افشار یزدی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

محمود افشار یزدی (۱۸۹۳، یزد - ۱۹ دسامبر ۱۹۸۳، تهران) حقوق‌دان سیاسی، روزنامه‌نگار، مقاله‌نویس، مدرس، مقام‌دار قضایی، کنشگر سیاسی، نیکوکار، مؤلف و شاعر ایرانی بود.[۱]

Mahmoud Afshar Yazdi - 1978.jpg

گفتاوردها[ویرایش]

کعبهٔ وطن
مراست قبله‌ام ایران و هر کجا گذرم      به کعبهٔ وطن خویشتن بود نظرم
به سوی ایران هر جا روم نماز کنم      که نیست جز وطن خویش قبلهٔ دگرم
«نه بخت و دولت آنم که با تو بنشینم      نه صبر و طاقت و آن هم که از تو درگذرم»
وجود حاضر و غایب منم که در بومت      دلم مقیم بود، گرچه دائم السفرم
«به رغم فلسفیان بشنو این دقیقه ز من      که غایبی تو و هرگز نرفتی از نظرم»
غباری از غم تو بر دلم نشسته که من      علاج آن نتتوانم کنم به چشم نرم
ستارگان را بینم نه خیمه‌شب‌بازی      چو شب به خیمهٔ آن آسمان فرانگرام
به لعبتان فلک ناظرم، ولی صد شکر      که سعد و نحس از آنان نمی‌کند اثرم!
«به هر نظر بت ما جلوه می‌کند، لیکن      کس این کرشمه نبیند که من همی‌نگرم»
تو جلوه بینی و مشّاطه را نمی‌بینی      تو صحنه بینی و من پشت پرده را نگرم[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. اول. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۳۱۲. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.