فتح‌الله بی‌نیاز

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فتح‌الله بی‌نیاز (ژوئن ۱۹۴۸، مسجد سلیمان - ۴ اکتبر ۲۰۱۵، تهران) داستان‌نویس و منتقد ادبی ایرانی بود.

گفتاوردها[ویرایش]

نقد، تحلیل و تفسیر چند داستان معتبر جهان[ویرایش]

  • «هر هنری، از جمله داستان‌نویسی، امری درونی است که به مدد تجربه و خواندن، غنی‌تر و خلاقانه‌تر می‌شود.»
  • «جوشیدن از درون، منشأ و سرچشمه است، اما معنایش این نیست که نویسنده، جوشش درونی دیگران و نقد و تحلیل این جوشش‌ها را نخواند تا فراز و فرود کار هنرمندان را نشناسد …»
  • «شمار زیادی از نویسندگان به طرز حیرت‌آوری کتاب می‌خواندند؛ از داستان گرفته تا تاریخ فلسفه و جامعه‌شناسی. حدود مطالعات کافکا و اطلاع او از آراء و نظریات اجتماعی، دانش وسیع ناباکف، عمق بررسی‌های ادبی و اجتماعی دیوید هربرت لارنس، کرانه‌های غریب دانش و اطلاعات یوسا و فوئنتس، تعمق ناتالیا گینزبورگ و سوزان سونتاگ در عرصه‌های متنوع اجتماعی برای ما چه معنایی دارد؟ آدمی نمی‌داند به دانش تونی موریسون استناد کند یا تجربه و اندوخته ذهنی ساراماگو، یا کوه فکری امبرتو اکو …»
  • «جوشش درونی، چه در زمینه هنر و چه علم نمی‌تواند بدون پیوند با نمود جوشش دیگران در این گوشه یا آن گوشه جهان باشد.»[۱]
  • «به راستی چه اتفاقی می‌افتد که شخصی‌ترین و درونی‌ترین رمان‌های شماری از نویسندگان مطرح جهان خصلت عام پیدا می‌کنند و اجتماع را بازتاب می‌دهند، و برعکس، اجتماعی‌ترین آثار عده‌ای، به اثری تبدیل می‌شود که بر اساس درون‌نگری و درون‌کاوی فردیت شکل می‌گیرد؟ چرا این دو سویه به راحتی در شماری از آثار نمود پیدا می‌کند، در حالی که بسیاری از اهل قلم از ترس اجتماعی جلوه کردن آثارشان و برای سیاسی نشدن متن خود، از امر واقع اجتماعی می‌گریزند؟»

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. فتح‌الله بی‌نیاز، نقد، تحلیل و تفسیر چند داستان معتبر جهان، انتشارات افراز، ۱۳۹۱.