علی ظهیرالدوله

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میرزا علی بن محمدناصر قاجار شهرت‌یافته به علی‌خان ظهیرالدوله با لقبِ صفا علی‌شاه و تخلُّص صفا (۱۸۶۴، جمال‌آباد، شمیران - ۱۹۲۳، جعفرآباد، شمیران) صوفی و شاعر ایرانی؛ درویش نعمت‌اللهی و جانشین صفی‌علی‌شاه بود.[۱]

گفتاوردها[ویرایش]

غم و شادی جهان
اندر این غمکدهٔ دهر دلی بی‌غم نیست      جز دل بی‌غم این بنده و این هم کم نیست
غمی ار هست مرا باشد از آن رو که چرا      کشتزار همه سرسبز چو من خرّم نیست
غم کجا در دل درویش کند رخنه که غم      اندر آن خانه که جای تو بود محرم نیست
غم و شادی جهان فرع قبول من و توست      شادمان باشی و راضی اگر آن غم، غم نیست
زخم شمشیر فراقش به وصالش بِه شد      زحمتی نیست دگر حاجت، بر مرهم نیست
شد بیابانی از این شهر صفا و چه بجاست      شهری این سان که بود جای بنی‌آدم نیست
رخت بیرون کشد از خانه به صحرا ناچار      هر که دانست که بنیاد بقا محکم نیست[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. چهارم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص2282. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.