میر سید علی همدانی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

میر-سید علی بن محمد حسینی همدانی همچنین شهرت‌یافته به ابن شهاب همدانی (۳۰ اکتبر ۱۳۱۴، همدان – ۱۳۸۴، کولاب) صوفی، مؤلف و شاعر ایرانی بود.[۱]

MirSyedAliHamdani.jpg

گفتاوردها[ویرایش]

از کنار خویش می‌یابم دمادم بوی یار      زان همی گیرم دمادم خویشتن را در کنار
نه میانش را کناری نه کنارش را میان      وز میان آتش عشقش نمی‌یابم کنار[۱]
* * *
پرسید عزیزی که علی ز اهل کجایی      گفتم به ولایات علی کز همدانم
نه زان همه دانم که ندانند علی را      من زان همدانم که علی را همه دانم[۱]
* * *
نه دیده بود که جستجویش نکند      نه کام و زبان که گفتگویش نکند
هر دل که درو محبت او نبود      گر پیش سگ افکنند بویش نکند[۱]
* * *
حاشا که ز ضرب تیر و خنجر ترسیم      وز بستن پای و خستن سر ترسیم
ما گرم روان دوزخ آشامانیم      از گفت و شنید خلق کمتر ترسیم[۱]
* * *
گر بدر منیری و سما منزل تو      وز کوثر اگر سرشته باشد گل تو
گر مهر علی نباشد اندر دل تو      مسکین تو و سعی‌های بی‌حاصل تو[۱]
* * *

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ هدایت، رضاقلی‌خان. «علی همدانی قُدِّسَ رُوْحُهُ». نصرت‌الله فروهر. در ریاض العارفین. به کوشش سید رضی واحدی و سهراب زارع. تهران: انتشارات امیرکبیر، سال ۲۰۰۹م. ص ۱۳۰. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۰۰-۱۲۳۳-۸.