پرش به محتوا

عبدالملک برهان

از ویکی‌گفتاورد

عبدالملک برهان نیشابوری یا برهانی(تولد نیشابور ۴۰۹،وفات در قزوین ۴۶۵ قمری)از شاعران قرن پنجم.ملقب به امیرالشعراء. در عصر سلجوقی می زیست. او پدر امیرمعزی است. عبدالملک مورد علاقه و اعتماد الب‌ارسلان بوده است. و تخلص برهانی گرفته شده است از لقب آلب‌ارسلان یعنی برهان‌المؤمنین. براثر تیری که در شکارگاه شاه به ‌او اصابت کرد ، در قزوین درگذشت.

شعر

[ویرایش]
  • من رفتم و فرزند من آمد خلف صدق/او را به‌ خدا و خداوند سپردم
    • به هنگام مرگ
هر آن روزی که باشم در خرابات      همی نازم چو موسی در مناجات
هر آن روزی که در مستی گذارم      مبارک باشدم ایّام و ساعات
مرا بی خویشتم بهتر که باشم      نه قرآنی نماسم من نه طاعات
چو از بند خِرد آزاد گردم      بر آسایم ز تهدید عبادات
مرا موسی بفرماسد به تورات      چو کردم حق فرعونی مراعات

منابع

[ویرایش]
  • تاریخ ادبیات در ایران (۴۳۲ -۴۳۰ /۲)،
  • ترجمان البلاغه (۱۱۱ -۱۱۰)،
  • دیوان معزى (مقدمه)
  • دایرةالمعارف فارسى (۴۲۱/۱)
  • سرآمدان فرهنگ (۲۲۴/۱)
  • فرهنگ سخنوران (۱۳۳)، لغت‏نامه (ذیل/ برهانى).