عبدالله بلیانی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عبدالله بن مسعود بَلیانی کازرونی با لقب اوحدالدین (؟، بلیان - ۴ مارس ۱۲۸۷، بلیان) صوفی و شاعر ایرانی بود. [۱]

گفتاوردها[ویرایش]

حقیقت جز خدا دیدن روا نیست      که بی‌شک هرچه بینی جز خدا نیست
نمی‌گویم که عالم زوشده زانک      چنین نسبت به او کردن روا نیست
نه او عالم شده نه عالم او شد      همه جز او وزو چیزی جدا نیست[۱]
* * *
اللهّ اللهّ جز خدا موجود نیست      واقف این سر بجز معبود نیست
عاشقان دوست بسیارند لیک      کس چو عبداللهّ بن مسعود نیست[۱]
* * *
به کین ما کمر بندد کسی کش بخت برگردد      چو وقت مرگ ما را آید به گرد رهگذر گردد[۱]
* * *
ما جمله وجود پاک پاکیم      نه ز آتش و باد و آب و خاکیم[۱]
* * *
تا حق به دو چشم سر نبینم هرگز      از پای طلب میننشینم هرگز
گویند که حق به چشمِ سر نتوان دید      این ایشانند من چنینم هرگز[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ هدایت، رضاقلی‌خان. «عبداللهّ بلیانی کازرونی». نصرت‌الله فروهر. در ریاض العارفین. به کوشش سید رضی واحدی و سهراب زارع. تهران: انتشارات امیرکبیر، سال ۲۰۰۹م. ص ۱۲۴. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۰۰-۱۲۳۳-۸.