عبدالجلیل جلیلی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالجلیل جلیلی (۱۹۲۳، کرمانشاه - ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳، کرمانشاه) حقوق‌دان، فقیه شیعه، مقام‌دار آموزشی و مدرس حوزوی، مؤلف و شاعر ایرانی بود.[۱]

گفتاوردها[ویرایش]

گریستم
دیشب ز هجر روی تو جانان گریستم       تا صبحدم نخفتم و تنها گریستم
چون شمع بی‌فروغ شبستان عاشقان       مجنون‌صفت به دامن صحرا گریستم
تنها نه از دو دیدهٔ گریان که از غمت       چون ابر نوبهار سراپا گریستم
درد فراق و یاد سحرگاه وصل تو       زد آتشی به جانم و دریا گریستم
آنجا که بود جای تو وعده‌گاه عشق       بوسیدم آن مقام و در آنجا گریستم
تا طعنهٔ رقیب نیازاردم دگر       پنهان ز خلق در دل شب‌ها گریستم
هر روز محنتی رسدم از فراق تو       هرشب ز خوف محنت فردا گریستم
از زهد زاهدانا ریاکار خودپرست       گاهی نهان و گاه هویدا گریستم
خو نشد دلم ز مسجدیان فریب‌کار       رفتم کنار دیر و کلیسا گریستم
ای بی‌خبر ز حال جلیلی عجب مدار       گر خون ز هجر روی تو زیبا گریستم[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. هشتم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۴۴۴. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.