حاجی فیروز

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حاجی فیروز شخصیتی خیالی در فرهنگ عامهٔ ایرانی است که با آغاز نوروز در خیابان‌ها نمایان می‌شود. صورتش پوشیده از دوده است و لباس قرمز روشن و کلاه نمدی پوشیده‌است. او در خیابان‌ها می‌رقصد در حالی که آواز می‌خواند و تنبور می‌نوازد.

Hajji Firuz & sun.svg

گفتاوردها[ویرایش]

  • وقتی یک حاجی فیروز را می‌بینیم، فکر می‌کنیم دلقک است، اما اگر درست ببینیم دلقک نیست. داستانش یک درام فوق‌العاده سنگین است. پشت چهره سیاهش یک درد و اندوه سنگین نهفته‌است.

منابع[ویرایش]

  1. «پشتوانه خنده، تفکر است» (مصاحبه). جام جم آنلاین، ۱۹ دی ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ مارس ۲۰۲۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ