جهانگیرشاه

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جهانگیرشاه، شاهنشاه هند
(۱۶۰۵ ـ ۱۶۲۷)

میرزا نورالدین بیگ محمد خان سلیم یا شاه جهانگیر (فرمانروایی: ۱۶۰۵–۱۶۲۷ م) شناخته شده با نام سلطنتی اش جهانگیر با لقب کامل: «السلطان الاعظم و الخاقان المکرم، خسرو گیتی پناه، ابوالفتح نورالدین محمد جهانگیر پادشاه غازی» چهارمین پادشاه سلسلهٔ گورکانیان هند یا امپراتوری مغولی هند است. جهانگیر وارث امپراتوری پدرش اکبرشاه (فرمانروایی: ۱۵۵۶–۱۶۰۵ م) شد. از اکبر به عنوان بزرگترین پادشاه تاریخ هند نام برده می‌شود و گستره حکومتش از شهر قندهار در مغرب تا شهر داکا در بنگال شرقی در مشرق و از سرینگر (کشمیر) در شمال تا سرحد شهر احمدنگر در جنوب امتداد داشت. جهانگیر شاه به علم و هنر و ادب بیش از سیاست علاقه داشت و امور کشور عملاً در دست همسرش نورجهان بود. جهانگیر شاه پادشاهی بسیار عادل بود. ٴ

گفتاوردها[ویرایش]

شعر[ویرایش]

  • عظیم مغلیه عهد مع دستاویزات، ص ۳۶۹.
ساغر می بر رخ گلزار می‌باید کشید      ابر بسیار است می بسیار می‌باید کشید
  • عظیم مغلیه عهد مع دستاویزات، ص ۳۶۹.
من چوں کنم که تیر گمت برجگر رسد      تا چشم نارسیده دگربر دگر رسد

شعر پسندیدہ[ویرایش]

  • عظیم مغلیه عهد مع دستاویزات، ص ۳۷۰.
بود بر آسمان تا مھر را نور      مبادا عکس او از چتر شه دور

نوشتارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به‌بیرون[ویرایش]

  • عظیم مغلیه عهد مع دستاویزات، چاپ لاهور، ۲۰۰۹
Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ