جمشید بهنام

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جمشید بهنام (زادهٔ ۱۳۰۷) جامعه‌شناس، نویسنده و مترجم ایرانی است.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «تمدّن ایران کهن تر از تاریخِ شاهنشاهی آن است.»
  • ما باید به بخشی از سنّت‌ها ارزش دهیم چرا که آنچه در آینده میراثِ فرهنگی بشری را تشکیل خواهد داد، همین سنّت‌ها هستند که موجبِ تنوعِ فرهنگی خلّاق خواهند بود. وقتی می‌شنویم که فلان مملکتِ غربی مدرن است، نباید فکر کنیم که هیچ توجّهی به میراث خود ندارد. اگر فرهنگِ ممالکِ غرب را از نزدیک مطالعه کنیم خواهیم دید که در عینِ مدرن بودن چه قدر با یکدیگر متفاوت اند واین به خاطر حفظِ بخشی از سنّت‌هایشان است که به آن‌ها هویّتِ خاص بخشیده‌است.
  • ما می‌توانیم با نوعی ارزیابی مستمر و دقیق و با توجّه به وضعِ زمانه، آن بخشی از میراثِ فرهنگی خود را که ریشهٔ آن در خاطرهٔ جمعی ملّتِ ایران دست نخورده‌است و با دنیای امروز هم سازگاری دارد، حفظ کنیم. انتقال هر نوعِ تجدّد از جوامعِ دیگر اگر با این خاطره‌ها و باورها و تجربه‌ها تلفیق نشود سودی نخواهد داشت و کارایی لازم را برای پیشرفتِ مملکت فراهم نخواهد آورد.
  • میراث فرهنگی که به صورتِ مادّی یا غیرِ مادّی به ما رسیده‌است، مجموعه‌ای است که در خاطرهٔ جمعی ملّتِ ما جای خاص دارد و عنصرِ حیاتی هویّتِ فرهنگی ماست و منشأ هر نوع خلاقیّتِ فکری و هنری در طولِ زمان. این میراث مجموعهٔ تجربه‌های نسل‌های پیشین است و برماست که آن را حفظ کنیم و به نسل‌های بعدی انتقال دهیم.
    • در «تمدّن و تجدّد» نشر مرکز، چاپ ۱۳۸۲، ص ۸۰
  • «در جهان آینده مردمانی که از غم تأمین معاش رهائی یافته‌اند اوقات فراوان فراغت خود را به طریقی سودمند و پرشور خواهند گذراند و تفریح و استفاده از نظر فرهنگی را با هم توأم خواهند کرد و آرزوی دین بشریت که اعتلاء معنوی باشد از این راه تأمین خواهد شد.»

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. علی‌اصغر ضرابی، مجموعه مباحثه‌ها، تهران: انتشارات بامداد، ۱۳۵۱، صص ۱۴۸–۱۴۹.