بهروز بقایی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بهروز بقایی (۸ ژوئیه ۱۹۵۳) (۱۷ تیر ۱۳۳۲) بازیگر، کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایرانی است. زادهٔ تهران از خانواده‌ای مازندرانی؛ دانش‌آموختهٔ رشتهٔ بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکدهٔ مجمتع هنر؛ از سال ۱۹۷۳م/ ۱۳۵۲ش به تئاتر، از ۱۹۷۹م/ ۱۳۵۸ش به سینما و از ۱۹۷۵م/ ۱۳۵۴ش به تلویزیون درآمد و نقش آفرید.[۱]

بهروز بقایی.jpg

گفتاوردها[ویرایش]

  • زندگی واقعی من کمی با آنچه دیگران درباره‌ام فکر می‌کنند متفاوت است. زندگی واقعی من با کارم آمیخته و حتی در خواب هم ناخودآگاه به کارم فکر می‌کنم. به هر حال زندگی چیزی نیست که بشود با آن شوخی کرد.
  • هر مسئله‌ای تنها یک راه‌حل ندارد. اگر این‌طور نگاه کنیم آن‌وقت هیچ دری بسته نیست.
    • ۲۲ اوت ۲۰۱۲/ ۱ شهریور ۱۳۹۱، مصاحبه با «جام جم»[۲]
  • تنهایی خیلی چیزها به من داد، شعر را، قطره بودن و دریا شدن و خیلی چیزهای دیگر. تنهایی‌ها اگر آدم درست برخورد کند، خیلی غنیمت است.
    • ۱۶ ژوئن ۲۰۱۳/ ۲۶ خرداد ۱۳۹۲، مصاحبه با «جام جم»[۳]

منابع[ویرایش]

  1. امید، جمال. فرهنگ سینمای ایران. تهران: نگاه، ۱۳۷۷ش-۱۹۹۸م. ۷۰. شابک ‎۹۶۴۶۱۷۴۸۹۲. 
  2. «در خواب هم به کارم فکر می‌کنم». جام جم، ۰۱ شهریور ۱۳۹۱. 
  3. «از زندان شاه تا سریال همسران!». جام جم، ۲۶ خرداد ۱۳۹۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ