بابر

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ظهیر الدین محمد بابر، شاهنشاه هند
(فرمانروایی ۱۵۲۶–۱۵۳۰)

ظهیرالدین محمد بابُر (۱۴۸۳–۱۵۳۰ میلادی/ ۸۸۸–۹۳۷ ه‍.ق)، مؤسس امپراتوری مغولی هند بود که آخرین امپراتوری از دوران طلایی اسلامی به‌شمار می‌آید. بابر پنجمین پشت از نوادگان تیمور لنگ بود او فرزند میرزا عمر شیخ فرزند سلطان ابوسعید فرزند میرزا محمد فرزند میرانشاه فرزند تیمور بود.

گفتاوردها[ویرایش]

  • مجمع الفصحاء ج ۱ ص ۱۹
تیر طالع بر جانم بلا شد      هر کاری که کردم همه خطا شد
جای خود را رها کرده و به هند روانه شدم      یا رب چه گویم که روسیاهی شد
  • مجمع الفصحاء ج ۱ ص ۱۹
نوروز و بهار و می و دلبری خوشست      بابرؔ به عیش کوش که عالم دوباره نیست

در میدان جنگ نبرد از رانا سانگا[ویرایش]

  • عظیم مغلیه عهد مع دستاویزات، ص ۱۷
اسلام او چوں داده پازی بولدوم      کفار هنو حرب سازی بولدوم
جزم ایلاب آیدهم آوردم شهید!      اولما تافته الحمد لله که غازی بولدوم

شعر بر هجر[ویرایش]

  • عظیم مغلیه عهد مع دستاویزات، ص ۳۳
قرار و عهد بیار ایں چنیں نه بود مرا      گزید هجر مرا کو دو بی‌قرار آخر
به عشوه هائ زمانه چه چاره سازد کس      بجور کرد جدا یار را زیار جدا

نوشتارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به‌بیرون[ویرایش]

  • عظیم مغلیه عهد مع دستاویزات، چاپ لاهور، ۲۰۰۹