اکبر زنجانپور

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اکبر زنجانپور (۲۲ ژانویه ۱۹۴۵) (۲ بهمن ۱۳۲۳) بازیگر ایرانی است. زادهٔ تهران، دانش‌آموختهٔ رشتهٔ بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران؛ از ۱۹۶۶م/ ۱۳۴۵ش به تئاتر، از ۱۹۷۶م/ ۱۳۵۵ش به سینما و از ۱۹۷۵م/۱۳۵۴ش به تلویزیون درآمد و نقش‌های زیادی آفرید.[۱]

گفتاوردها[ویرایش]

  • معمولاً یک بازیگر در روزهای اول و دوم سخت جلوی دوربین می‌رود، اما کم‌کم وقتی وارد نقش می‌شود دیگر سختی برایش معنایی ندارد. بشخصه وقتی در نقش خاصی بازی می‌کنم تکنیک به خرج نمی‌دهم بلکه وارد آن می‌شوم و بدون قضاوت با او همراه می‌شوم. به نوعی از دید خود نقش، آن نقش را بازی می‌کنم.
  • بازیگری یک راز است. به این معنا که بازیگری که عاشق بازیگری است در مخیله و جهان بینی خود وارد ورطه‌ای می‌شود که این راز را کشف کند. من هم وقتی نقشی را می‌پذیرم سعی می‌کنم راز آن نقش را با راز درون خودم مطابقت دهم و به یک نتیجه جدید برسم.
  • لنز دوربین را دوست دارم و با تمام وجودم جلوی دوربین می‌روم. می‌خواهد دوربین سینما باشد، می‌خواهد دوربین تلویزیون. در صحنه تئاتر هم لحظه تولد من وقتی است که نور می‌آید. هر شب با هر اجرا من متولد می‌شوم.
    • ۱۵ اکتبر ۲۰۲۰/ ۲۴ مهر ۱۳۹۹، مصاحبه با «جام جم»[۲]

منابع[ویرایش]

  1. امید، جمال. فرهنگ سینمای ایران. تهران: نگاه، ۱۳۷۷ش-۱۹۹۸م. ۲۱۹. شابک ‎۹۶۴۶۱۷۴۸۹۲. 
  2. «وقتی نقش معاویه به من پیشنهاد شد تنم لرزید / می‌گفتند مسعود کیمیایی به جای پسرش فیلم ساخته!». جام جم، ۲۴ مهر ۱۳۹۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۳۰ آوریل ۲۰۲۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ