اپیکور

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو
اپیکور

اپیکور (۳۴۱ - ۲۷۰ پیش از میلاد)، فیلسوف یونانی.


دارای منبع[ویرایش]

  • «اکنون شما را به‌خدا می‌سپارم، سخنانم را به خاطر آورید.»
    • آخرین جمله خطاب به شاگردانش، ۲۷۰ پیش از میلاد
  • «اجبار، بدچیزی است، اما هیچ اجباری نیست که تحت جبر زندگی کنیم.»
    • Werkfragmente / نامه‌ها و امثال
  • «مرگ، ما را لمس نمی‌کند.»
    • Hauptlehrsätze
  • «هرآن‌کس که زندگی را بدرود گوید، پنداری که از نو زاده شده‌است.»
    • Werkfragmente / نامه‌ها و امثال

بدون منبع[ویرایش]

  • «از میان تمام نعمت‌هایی که سرنوشت به‌ما ارزانی داشته‌است، هیچ نعمتی بالاتر از دوستی نیست - نه‌ثروت و نه‌لذت.»
  • «با مرگ سر و کاری ندارم. وقتی من هستم، او نیست؛ وقتی او باشد، من نیستم.»
  • «روح نمی‌تواند جدای از جسم زنده بماند، زیرا باید بدانیم که روح نیز بخشی از جسم است.»
  • «پذیرفتن این امر ِ بنیادین که عمر ِ فساد و پلیدی کوتاه است، به تو قوت قلب خواهد داد.»
  • «تا احساس هست، مرگ نیست و وقتی مرگ بیاید دیگر احساس نیست.»
  • «توجه داشته باشید که نتیجه حاصل از یک سخن کوتاه و یک گفتار بلند، برابر است.»
  • «ثمره شیرین عدالت، آرامش درونی است.»
  • «حیوانات و کودکان آیینه طبیعت‌اند.»
  • «خدایان ِ مورد علاقه خود را ستایش کن و دامن خود را به ننگ پذیرش یک مذهب ظالم و منفور آلوده مدار.»
  • «سپاس بر طبیعت، این نگهبان مدیر و مدبر که ضرورت‌های زندگی را سهل‌الوصول، و آن‌چه را صعب‌الحصول است، غیرضروری آفرید.»
  • «کاری نکن که با افشای آن، ترس دامنگیرت شود.»
  • «من آدمیان را به‌شادی بادوام می‌خوانم نه فضایل بی‌حاصل و یاوه که انسان باید با اضطراب و نگرانی منتظر میوه‌هایش بماند."
  • «کسی که از اندک خویش خوشنود نباشد هیج چیز خوشنودش نخواهد کرد.»

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
اپیکور
دارد.