اصلان اصلانیان

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اصلان اصلانیان (درگذشتهٔ آذر ۱۳۹۷) شاعر ایرانی و از زندانیان سیاسی پیش از انقلاب ایران بود. او شاعر قطعهٔ شب‌زده‌است که در قالب آلبوم «چاوش ۲» با آهنگ‌سازی محمدرضا لطفی و خوانندگی محمدرضا شجریان منتشر شد. اصلانیان این شعر را — که در رثای امیرپرویز پویان سروده شده‌است — پیش‌تر در سال ۱۳۵۶ در شب چهارم از شب‌های گوته خوانده بود.[۱][۲]

خورشیدهای شبانه و ش‍ب‍اه‍ن‍گ دو مجموعه شعر از او هستند که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به چاپ رسیدند.

سروده‌ها[ویرایش]

  • «شب است و چهرهٔ میهن سیاهه
    نشستن در سیاهی‌ها گناهه
    تفنگم را بده تا ره بجویم
    که هر که عاشقه پایش به راهه
    برادر بی‌قراره
    برادر شعله‌واره
    برادر دشت سینه‌اش لاله‌زاره
    شب و دریای خوف‌انگیز و توفان
    من و اندیشه‌های پاک پویان
    برایم خلعت و خنجر بیاور
    که خون می‌بارد از دل‌های سوزان
    برادر نوجونه
    برادر غرق خونه
    برادر کاکلش آتش‌فشونه
    تو که با عاشقان درد آشنایی
    تو که همرزم و هم‌زنجیر مایی
    ببین خون عزیزان را به دیوار
    بزن شیپور صبح روشنایی»

منابع[ویرایش]

  1. مقصدی، رضا. «اصلان اصلانیان از میان ما رفت». کیهان لندن. ۸ آذر ۱۳۹۷. بازبینی‌شده در ۹ آذر ۱۳۹۷. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ سرکوهی، فرج. «شعر اصلانیان، بخشی از تاریخ و خاطرهٔ جمعی زخمی ما». اخبار روز. ۶ آذر ۱٣۹۷. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۹ آذر ۱۳۹۷. بازبینی‌شده در ۹ آذر ۱٣۹۷.