احمد گلچین معانی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

احمد گلچین معانی (۸ ژانویه ۱۹۱۷، تهران - ۵ مه ۲۰۰۰، مشهد) شاعر، کتابدار، مقام‌دار و کنشگر فرهنگی، استاد دانشگاه، مؤلف، پژوهشگر و مقاله‌نویس ایرانی بود. [۱]

گفتاوردها[ویرایش]

گلشن شیراز
میل دلم به گلشن شیراز می‌کشد      وین تشنه را به چشمه ی جان باز می‌کشد
تا سازدم ز خاک در شیخ، سربلند      وز پایبوس خواجه سرافراز می‌کشد
زآنجا به گلشنی که نسیمش ز لطف کرد      چون غنچه عقده‌های دلم باز می‌کشد
آنجا که همچو رشته ی گوهر مرا کشید      در سلک دوستان سخن‌ساز می‌کشد
آنجه که نثر، همسری سحر می‌کند      آنجا که کار شعر به اعجاز می‌کشد
اینجا ز بس که ساز مخالف دلم شنید      دامن ز دست مردم ناساز می‌کشد
شیراز شهر عشق و وفا، کوی مردمی‌ست      زان رو دلم به جانب شیراز می‌کشد
دیگر مرا به ناز تو ای گل نیاز نیست      تا کی اسیر دلشده‌ای باز می‌کشد
دامن مکش به ناز، که این درمند عشق      ناز ار کشد، ز نوگل شیراز می‌کشد
گلچین رهم به گلشن شیراز بسته است      وین پر شکسته حسرت پرواز می‌کشد[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. چهارم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۳۰۵۳. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.