آمریتا پریتام

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آمریتا پریتام ‏(۳۱ اوت ۱۹۱۹، گوجرانواله — ۳۱ اکتبر ۲۰۰۵، دهلی) شاعر و نویسندهٔ هندی بود که به زبان‌های هندی و پنجابی می‌نوشت. او در طول بیش از شش دهه فعالیت بیش از ۱۰۰ کتاب منتشر کرد.

Amrita Pritam (1919 – 2005) , in 1948.jpg

گفتاوردها[ویرایش]

  • «در گوشه‌ای از آسمان آبی
سوت کارخانهٔ شب به صدا در می‌آید
دود سفید غلیظی فواره می‌زند
از دودکش ماه.
در کوره‌های بی‌شمار رؤیا
عشق زنجیر
سوخت می‌رساند به همهٔ آتش‌ها.
دیدار تو
معیشت من
دمی با تو به سر بردن
اجرتِ روزانه‌ام.
من خوراکِ روحم را می‌خرم
می‌پزم و می‌خورم
و به کناری می‌نهم ظرف خالی شده را.
دست‌هایم را با آخرین نفس‌های آتش گرم می‌کنم.
و به بستر می‌روم
شکرگزار خدا
سوت کارخانهٔ شب بلند می‌شود
و از دودکش ماه
دود بیرون می‌زند، به نشان هی امید.
دسترنجم را به تمامی مصرف می‌کنم
نه در اندیشهٔ پس‌مانده‌های دیروزم
و نه ذره‌ای از برای فردای خود ذخیره می‌کنم.»
دسترج روزناه[۱]

منابع[ویرایش]

  1. حسن‌زاده، فریده. شعر زنان در سدهٔ بیستم میلادی. تهران: نگاه، ۲۰۰۱. ۱۹۷. شابک ‎۹۶۴۳۵۱۰۴۷۶.