آفتاب اسکورتا

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آفتاب خانواده اسکورتا (به فرانسوی: Le Soleil des Scorta) رمانی از لوران گوده است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شده‌است. این اثر برنده جایزه گنکور سال ۲۰۰۴ شده‌است.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «صحبت کن. در نصیحت کردن، مفهوم چیزی که می دانی را برسان. حرفت را بزن. نه مثل گاوی که زیر این خورشید خاموش زندگی می‌کند و می‌میرد.»[۱]
  • «ما نه بهتر و نه بدتر از دیگران بودیم. تلاشمان را کردیم. فقط همین. با تمام توانمان تلاش کردیم. هر نسلی سعی می‌کند چیزی خلق کند یا داشته‌هایش را بهبود بخشد.»
  • «ما مجبور بودیم همه چیز را از نو بسازیم و مانند شیرها ولع داشتیم. تو می‌توانی حاصل عرق ریختن و زحمتت را به دست آوری. چیزی که باید به خاطر داشته باشی این است که همه چیز خیلی زود به پایان می‌رسد. این حرفم را باور کن.»
  • " در اخرین روز زندگی ست که ادم میتواند بگوید خوشبخت بوده یا نه."

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. لوران گوده، آفتاب خانواده اسکورتا، ترجمهٔ آزاده حسینی پور، انتشارات روزنه، ۱۳۸۴.