آسایش

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آسایش یا راحتی حس بدنی یا روانی آسودگی‌ست که غالباً با فقدان سختی بازشناخته می‌شود.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «هرکس ملالت بر او استیلا یابد، آسایش از او دوری می‌گیرد.»
    • محمد بن عبدالله
  • «مزد جهان باقی برتر از آسایش دنیای فانی است.»
    • علی بن ابی‌طالب
  • «آسایش کامل در تمرین‌های بی صدا و آرام ذهن است.»
    • ارسطو
  • «اگر در رنج باشم و منتظر آسایش بهتر از آنست که آسوده باشم و منتظر رنج.»
    • محمدبن عبدالله
  • «آن‌که در درون آسایش دارد، همه دنیا را در آسایش می‌بیند.»
    • سنت اگزوپری
  • «تعطیلی یک روز هفته در همه ادیان و ملل در طول تاریخ حیات بشر نتیجه توجهی است که به آسایش شده‌است.»
    • امانوئل کانت
  • «آسوده زیستن در ایمنی است.»
    • علی ابن ابی‌طالب
  • «کسی که در باطن خود آسایش ندارد بیهوده آن را در خارج جستجو می‌کند.»
    • سیسرون
  • «آسایش زمان نمی‌شناسد، هرگاه خسته شدی بیاسای.»
    • ژان ژاک روسو

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
آسایش
دارد.

کتاب گنجینه سخنان بزرگان ایران و جهان، مرضیه یعقوبی ، انتشارات عطار