آزادی بیان
آزادی بیان حق برقراری ارتباط دیدگاهها و ایدههای فرد بدون ترس از حکومت،انتقام و یا سانسور است.
گفتاورها
[ویرایش]- «هر انسانی محق به آزادی عقیده و بیان است؛ و این حق شامل آزادی داشتن باور و عقیدهای بدون [نگرانی] از مداخله [و مزاحمت]، و حق جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات و افکار از طریق هر رسانهای بدون ملاحظات مرزی است.»
- مادهٔ ۱۹، اعلامیه جهانی حقوق بشر
- «مخالفخوانی یک حرف است، و حرف مخالف زدن یک حرف دیگر است. اگر بخشهای مختلف، گوشههای گوناگون و سیاستهای مختلف را مورد نقد و انتقاد قرار دهند، چیز بدی نیست. یک کسی حرفی را میزند، یک کسی هم جواب او را میدهد، قضیه تمام میشود؛ اما اگر کسی بخواهد با نوشته خود، اساس و پایههای اصلی نظام را، آینده این ملت و کشور و مشروعیت این نظام را در ذهن مردم متزلزل کند، این خیانت و براندازی است. دشمنی و براندازی، یک حرف است و حرف مخالف زدن یک حرف دیگر است. انسان، دست دشمنان را به طور صریح میبیند.»
- سیدعلی خامنهای بیانات در دیدار جمعی از مسئولان جهاد سازندگی (۱۳۷۷/۰۷/۱۵)[۱]
