فریدون گرایلی

فریدون گرایلی از شاعران، نویسندگان و پژوهشگران ایرانی بوده‌است.

اشعار

واپسین شعر سروده وی

• با هزاران دانش اندوزی که الفت داشتم// بذر مهر و دوستی در سینه‌هاشان کاشتم

قلم در دست من می‌رقصد از شوق		مرا آورده امشـب بر ســر ذوق
قلم بر روی کاغذ اشــک ریزیم		من و تو با ستمگر می‌ستیزیم
خدا در شأن تو نون والقلـم گفت		بنابراین مشو با اهرمن جفت
قلم در وصف خود آیا شنیدی		که بالاتر زخون هر شهیدی
قلم تو شاهــدی شب‌های بسیار		فریدون تا سحرگه بـود بیدار
پی تحقیـق تاریخ نشابور		فراهـــم کـــرده هـــر چه بود مقدور
به عهد خویش دیدی وفا کرد		به نیشـــابور دینش را ادا کرد
تو می‌دانی قلم من پاک پاکم		اگر روزی گذر کردی به خاکم
به سنگ گـــور من بنویس این مرد		زخدمت لحظـــه‌ای غفلت نمی‌کرد
فریدون رنج بسیاری کشیده		کنون آسوده اینجـا آرمیده

نقل قول

• «سی و اندی سال می باشد که در کسب هنر رنج فراوان بردم، خون جگر خوردم و سینه تاریخ نیشابور را طی قرون چاک کردم تا مگر خوب و بدش برون آرم»

منبع

• ویکیپدیای فارسی